Καλώς ήρθατε στον Σύλλογο Οικονομολόγων Λογιστών Νομού Θεσσαλονίκης

Σκοπός του Συλλόγου είναι η συσπείρωση των συναδέλφων με στόχο την κατοχύρωση, προαγωγή και προστασία των οικονομικών, κοινωνικών και επαγγελματικών συμφερόντων τους, η ανάπτυξη πνεύματος συναδελφικής αλληλεγγύης και αμοιβαίας υποστήριξης, ο καθορισμός κανόνων επαγγελματικής δεοντολογίας και συμπεριφοράς, η ανύψωση του κύρους των οικονομολόγων – λογιστών - φοροτεχνικών καθώς και η επιμόρφωσή τους.

Εδώ θα βρείτε χρήσιμες πληροφορίες που αφορούν το επάγγελμα μας και θα ενημερώνεστε για όλες τις δραστηριότητες και ενέργειες του Συλλόγου.

Επικοινωνία
Σύλλογος Οικονομολόγων
Η λιτότητα κατακερματίζει τη συνοχή σε Ιταλία, Ισπανία, Γερμανία

 

Η λιτότητα κατακερματίζει τη συνοχή σε Ιταλία, Ισπανία, Γερμανία
Ένα πρωτοφανές πλήγμα στην συνοχή των εθνικών κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει καταφέρει η εξοντωτική λιτότητα που, χωρίς μεγαλοστομίες και βερμπαλισμούς, πέτυχε να εφαρμόσει την λενινιστική οδηγία και να μετατρέψει σε …εμφύλιο τον πόλεμο που ήδη μαίνεται εντός της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης μεταξύ κέντρου και περιφέρειας. Έτσι, από την Ισπανία και την Ιταλία μέχρι την ίδια την Γερμανία όλα σχεδόν τα κράτη της ευρωζώνης βλέπουν την συνοχή τους να αποτελεί παρελθόν και την μια περιφέρεια να στρέφεται εναντίον της άλλης με τις πιο φτωχές να βουλιάζουν στα χρέη και τα ελλείμματα.
Βουλιάζει ο ιταλικός νότος
Πρώτη απ’ όλες η Σικελία που επίσημα ζήτησε από την ιταλική κυβέρνηση κατεπείγουσα χρηματοδότηση έτσι ώστε να αποφύγει τον κίνδυνο στάσης πληρωμών. Προς διάψευση όμως των συνηθισμένων κατηγοριών που διατυπώθηκαν για σπάταλο κράτος, αυτό που έγινε πολύ σύντομα γνωστό είναι ότι τα 400 εκ. ευρώ που με διαδικασίες εξπρές θα απελευθέρωνε η Ρώμη για να στείλει στο Παλέρμο δεν ήταν επιπλέον χρηματοδοτήσεις, αλλά χρήματα που έπρεπε ήδη να είχε στείλει κι είχε περικόψει, στο πλαίσιο των μέτρων λιτότητας. Το συνολικό μάλιστα ποσό που οφείλει η Ρώμη στη Σικελία και δεν έχει μέχρι στιγμής δώσει ανέρχεται σε 1 δισ. ευρώ. Η Σικελία με άλλα λόγια σήκωσε τα χέρια ψηλά, λόγω της άτυπης στάσης πληρωμών που εφαρμόζει η κυβέρνηση του δοτού πρωθυπουργού Μάριο Μόντι, στην προσπάθεια της να μειώσει το δημοσιονομικό έλλειμμα.
Υπογραμμίζοντας αυτήν ακριβώς την διάσταση ο Ραφαέλ Λομβάρδο, πρόεδρος της περιοχής από το 2008, τόνισε σε συνέντευξή του προς τα Μέσα ότι «η Σικελία βρίσκεται σε κίνδυνο χρεοκοπίας επειδή η Ιταλία βρίσκεται σε κίνδυνο χρεοκοπίας. Ήδη έχουμε προβεί σε περικοπές έτσι όμως δεν έρχεται ανάπτυξη», ήταν οι δηλώσεις του κεντροδεξιού ηγέτη (σύμφωνα με την International Herald Tribune της Δευτέρας 23 Ιουλίου) που ανήκει στο Κίνημα της Αυτονομίας το οποίο επιζητά την απόσχιση της νότιας Ιταλίας από την  υπόλοιπη χώρα. Η αλήθεια ωστόσο είναι ότι ο τελευταίος που θα έπρεπε να αποχωρήσει από την Ιταλία είναι ο νότος. Με μια ανεργία διπλάσια του επίσημου εθνικού μέσου όρου (στο 19,5% μιλώντας ειδικότερα για τη Σικελία και στο 38,5% για τη νεολαία) και, το σημαντικότερο, με έναν προϋπολογισμό μόνιμα ελλειμματικό που ισοσκελίζεται λόγω των καθαρών εισροών από τη Ρώμη, δηλαδή τον βορρά, οι νότιες περιοχές της Ιταλίας αποτελούν μικρογραφία του χρόνιου διαχωρισμού της υδρογείου και εσχάτως της Ευρώπης σε (ανεπτυγμένο) βορρά και (υπανάπτυκτο) νότο. Μια αντίθεση που η υπερπροβολή της μπορεί να ρίχνει στην αφάνεια τις κοινωνικές αντιθέσεις, δε στερείται ωστόσο νοήματος. Μάρτυρας η αναζωπύρωση της, παρότι δεν είναι μόνο οι νότιες περιοχές της Ιταλίας που βρίσκονται αντιμέτωπες με τον κίνδυνο της χρεοκοπίας. Μαζί με την Σικελία ο οίκος αξιολόγησης Moody’s υποβάθμισε πρόσφατα κι άλλες περιοχές, μεταξύ αυτών και το βιομηχανικό κι εύπορο, υποτίθεται, Βένετο που βρίσκεται στο Βορρά.
Στα δύο η Ισπανία
Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και στην Ισπανία με 6 από τις 17 αυτόνομες περιοχές της (Καταλονία, Καστίλη – Λα Μάντσα, Μουρθία, Βαλεάρες, Κανάριας και Ανδαλουσία), σύμφωνα με πρωτοσέλιδο τίτλο της ισπανικής εφημερίδας El Pais στις 20 Ιουλίου, να ετοιμάζονται να ζητήσουν επίσημη βοήθεια από το κράτος, δηλώνοντας ότι αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Το αστείο είναι πως η προσφυγή στη Μαδρίτη για τις αυτόνομες περιοχές της Ισπανίας κατέστη μονόδρομος από την στιγμή που οι τράπεζες έπαψαν να τις δανείζουν, εκφράζοντας φόβο για το κατά πόσο θα πάρουν πίσω τα χρήματά τους. Οι τράπεζες όμως είναι η μόνη και αποκλειστική αιτία για τα δεινά που αντιμετωπίζει σήμερα η Ισπανία! Με ένα δημόσιο χρέος της τάξης του 68,5% το 2011 η Ισπανία άρχισε να συγκεντρώνει επάνω της την διεθνή αγωνία από τη στιγμή που το ισπανικό δημόσιο ξεκίνησε να λειτουργεί σαν σωσίβια λέμβος για τις τράπεζες, ανακοινώνοντας για παράδειγμα πριν λίγους μήνες την διάσωση της τράπεζας Bankia με την παροχή 18 δισ. ευρώ. Η απόφαση στη συνέχεια της ευρωζώνης να στηρίξει τις κλυδωνιζόμενες ισπανικές τράπεζες με 100 δισ. ευρώ, παρότι το ποσό αυτό δεν επιβάρυνε άμεσα τον ισπανικό προϋπολογισμό, στην πράξη όξυνε την δημοσιονομική κρίση καθώς τα μέτρα λιτότητας που επιβλήθηκαν θα αυξήσουν τη κοινωνική δυστυχία και θα μειώσουν τα δημόσια έσοδα. Ό,τι με σταθερό τρόπο συμβαίνει και στο «πειραματόζωο Ελλάδα» την τελευταία διετία.
Τόσο στην Ισπανία όσο και στην Ιταλία όμως η εθνική συνοχή δεν είναι δεδομένη. Στην Ιταλία, χαρακτηριστικά, το αίτημα απόσχισης του πλούσιου βορρά ήταν για χρόνια στην προμετωπίδα του κινήματος «Λίγκα του Βορρά» του ακροδεξιού Ουμπέρτο Μπόσι. Στην Ισπανία επίσης επί χρόνια οι Καταλανοί διαμαρτύρονταν για το κόστος που πλήρωναν στο πλαίσιο μιας αναδιανεμητικής σχέσης, εξαιρετικά ετεροβαρούς, που τους ήθελε πάντα με το …χέρι στην τσέπη. Κατά συνέπεια οι τριγμοί που παρατηρούνται αυτή τη στιγμή, ως αποτέλεσμα των αντιλαϊκών πολιτικών λιτότητας, υπάρχει ο κίνδυνος να δημιουργήσουν βαθύτερα και πιο απειλητικά ρήγματα στην εύθραυστη ούτως ή άλλως εθνική συνοχή αυτών των χωρών.
Νέα τείχη στη Γερμανία
Το ίδιο, τηρουμένων των αναλογιών, ισχύει και για την Γερμανία, μόνο που εκεί η διαχωριστική γραμμή είναι διπλή. Πλάι σε μια οριζόντια που χωρίζει τον πλούσιο νότο από τον σχετικά φτωχό βορρά (αντίθετα με ό,τι συμβαίνει αλλού) υπάρχει και το μόνιμο τείχος που συνεχίζει να χωρίζει την ανατολική από τη δυτική Γερμανία, ανεξαρτήτως του ότι έχουν περάσει δύο δεκαετίες από την επανένωση. Ο κοινωνικός – γεωγραφικός κατακερματισμός, ελέω λιτότητας, της ενιαίας πολιτικά Γερμανίας έγινε εμφανής με δύο αφορμές. Κατ’ αρχάς με την προσφυγή στο ανώτατο συνταγματικό δικαστήριο της πατρίδας του φασισμού και του χιτλερισμού Βαυαρίας που (εντελώς …τυχαία) είναι το πλουσιότερο και συντηρητικότερο κρατίδιο της Γερμανίας. «Είναι θέμα υπεράσπισης των συμφερόντων της Βαυαρίας και προάσπισης των Βαυαρών φορολογουμένων», δήλωσε ο πρωθυπουργός του κρατιδίου Χερστ Σιχόφερ σύμφωνα με τους Financial Times την Τετάρτη 18 Ιουλίου, αμέσως μετά την συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου όπου αποφασίστηκε η προσφυγή στη Καρλσρούη. Περίπου το 15% των φορολογικών εσόδων της (ελάχιστα συμπαθούς στους υπόλοιπους Γερμανούς) Βαυαρίας κατευθύνεται στην υποστήριξη κρατιδίων όπως το Βερολίνο, η Βρέμη, το Σάαρλαντ και στα αποκαλούμενα (ακόμη και τώρα!) «νέα κρατίδια» της ανατολικής Γερμανίας. Το βασικό τους επιχείρημα (νεοφιλελεύθερης κοπής) είναι ότι τα κρατίδια που κατά σταθερό τρόπο ευεργετούνται από τις μεταβιβάσεις πόρων, επαναπαύονται και δεν κάνουν τίποτε όλα αυτά τα χρόνια για να βελτιώσουν την χρηματοοικονομική τους κατάσταση, παρά τις εισροές που δέχονται. Δεν είναι λίγοι αυτοί που απέδωσαν την πρωτοβουλία της Βαυαρίας να αμφισβητήσει την ενδο-γερμανική αναδιανομή πλούτου στις εκλογές που θα διεξαχθούν το 2013 κι ειδικότερα στον κίνδυνο ήττας που αντιμετωπίζει η δεξιά Χριστιανοκοινωνική Ένωση (CSU) για πρώτη φορά μετά το 1949!
Ακόμη κι έτσι όμως αυτό που γίνεται εμφανές είναι ότι οι πολιτικές της λιτότητας και των περικοπών που επιβάλλονται από τις Βρυξέλλες και τη Φρανκφούρτη αφυπνίζουν τους εθνικισμούς κι απειλούν να διαλύσουν τα εθνικά κράτη, προάγοντας τους πιο τυφλούς ανταγωνισμούς. Η ΕΕ έτσι, προς διάψευση πολλών δοξασιών, με την οικονομική της πολιτική τονώνει και δεν περιθωριοποιεί τους εθνικισμούς.
Πηγή:epikaira.gr
Η λιτότητα κατακερματίζει τη συνοχή σε Ιταλία, Ισπανία, Γερμανία
Ένα πρωτοφανές πλήγμα στην συνοχή των εθνικών κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει καταφέρει η εξοντωτική λιτότητα που, χωρίς μεγαλοστομίες και βερμπαλισμούς, πέτυχε να εφαρμόσει την λενινιστική οδηγία και να μετατρέψει σε …εμφύλιο τον πόλεμο που ήδη μαίνεται εντός της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης μεταξύ κέντρου και περιφέρειας. Έτσι, από την Ισπανία και την Ιταλία μέχρι την ίδια την Γερμανία όλα σχεδόν τα κράτη της ευρωζώνης βλέπουν την συνοχή τους να αποτελεί παρελθόν και την μια περιφέρεια να στρέφεται εναντίον της άλλης με τις πιο φτωχές να βουλιάζουν στα χρέη και τα ελλείμματα.
 
Δικαστικός με καταθέσεις 8 εκατ. ευρώ

 

Δικαστικός με καταθέσεις 8 εκατ. ευρώ
Αρχισαν να «πέφτουν» οι πρώτες «καμπάνες» στους δημοσίους υπαλλήλους με τους «χρυσούς» και κρυφούς τραπεζικούς λογαριασμούς, καθώς η δικαιοσύνη απέβαλε από το σώμα δικαστική υπάλληλο με αδικαιολόγητα υψηλές καταθέσεις, που έφθαναν τα 8 εκατ. ευρώ!
Σύμφωνα με πληροφορίες, το αρμόδιο πειθαρχικό συμβούλιο που συγκροτείται από δικαστικούς λειτουργούς τιμώρησε τη διοικητική υπάλληλο με την ποινή της οριστικής παύσης απομακρύνοντάς την από το σώμα, ενώ παράλληλα βρίσκεται σε εξέλιξη και η σχετική ποινική διαδικασία για τον καταλογισμό ευθυνών, αφού διαπιστωθεί προηγουμένως η προέλευση των χρημάτων.
Η υπόθεση ήλθε στο φως πριν από λίγο καιρό ύστερα από έρευνα που διενήργησαν στελέχη του Σώματος Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης ανοίγοντας τραπεζικούς λογαριασμούς, «ξεσκονίζοντας» τα υποθηκοφυλακεία της χώρας, με διασταυρώσεις στοιχείων κλ.π.
Η έρευνα αυτή αποκάλυψε ότι 13 κρατικοί υπάλληλοι είχαν στη διάθεσή τους πάνω από 25 εκατ. ευρώ σε τραπεζικές καταθέσεις, κάτι που δεν μπορούσε να δικαιολογηθεί από το εισόδημά τους ή άλλα περιουσιακά τους στοιχεία. Εναντίον τους ασκήθηκαν ποινικές και πειθαρχικές διώξεις, καθώς διερευνάται το ενδεχόμενο διάπραξης όχι μόνο φορολογικών αδικημάτων αλλά και βαρύτερων κατηγοριών, όπως νομιμοποίησης εσόδων από παράνομη δραστηριότητα, παραβίασης της νομοθεσίας για το «πόθεν έσχες» κ.λπ., που διώκονται σε βαθμό κακουργήματος.
Ανάμεσα στους υπαλλήλους αυτούς ήταν και μία δικαστική υπάλληλος που υπηρετούσε επί 31 χρόνια στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών.
Με το άνοιγμα των συνολικά 30 τραπεζικών λογαριασμών της, διαπιστώθηκε ότι διέθετε καταθέσεις ύψους 7.965.236,44 ευρώ συνολικά, τις οποίες δεν μπόρεσε να δικαιολογήσει από τα εισοδήματά της.
Οι διωκτικές αρχές, ύστερα από άρση κάθε είδους απορρήτου (τραπεζικού, χρηματιστηριακού, φορολογικού) και έρευνα στα υποθηκοφυλακεία, εντόπισαν και σημαντική ακίνητη περιουσία, ενώ διαπίστωσαν ότι η δικαστική υπάλληλος και ο σύζυγός της είχαν στην κατοχή τους και το σύνολο μετοχών ανώνυμης εταιρείας.
Η απολογία
Κατά την απολογία της στο αρμόδιο Πειθαρχικό Συμβούλιο, η υπάλληλος υποστήριζε -σύμφωνα με πληροφορίες- ότι δεν δήλωνε τις μεγάλες τραπεζικές καταθέσεις, γιατί τα περιουσιακά της στοιχεία ήταν αμετάβλητα τα τελευταία χρόνια.
Ομως το πειθαρχικό όργανο δεν δέχθηκε τους ισχυρισμούς της και, αφήνοντας την ποινική δικαιοσύνη να ξεκαθαρίσει τα υπόλοιπα και τη νομιμότητα της προέλευσης των υπέρογκων καταθέσεων, αποφάσισε την οριστική παύση της κρίνοντας ότι έχει υποπέσει στο πειθαρχικό παράπτωμα «της αναξιοπρεπούς και ανάξιας διαγωγής εντός και εκτός υπηρεσίας».
Ανάλογα με την εξέλιξη των ποινικών διαδικασιών, το Δημόσιο σε περίπτωση αμετάκλητης καταδίκης των υπαλλήλων με τους «χρυσούς» λογαριασμούς, θα μπορούσε να κινήσει και διαδικασίες για δήμευση περιουσιακών στοιχείων, εφόσον κριθεί παράνομη η προέλευσή τους.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ
Πηγή:imerisia.gr
Δικαστικός με καταθέσεις 8 εκατ. ευρώ
Αρχισαν να «πέφτουν» οι πρώτες «καμπάνες» στους δημοσίους υπαλλήλους με τους «χρυσούς» και κρυφούς τραπεζικούς λογαριασμούς, καθώς η δικαιοσύνη απέβαλε από το σώμα δικαστική υπάλληλο με αδικαιολόγητα υψηλές καταθέσεις, που έφθαναν τα 8 εκατ. ευρώ!
Σύμφωνα με πληροφορίες, το αρμόδιο πειθαρχικό συμβούλιο που συγκροτείται από δικαστικούς λειτουργούς τιμώρησε τη διοικητική υπάλληλο με την ποινή της οριστικής παύσης απομακρύνοντάς την από το σώμα, ενώ παράλληλα βρίσκεται σε εξέλιξη και η σχετική ποινική διαδικασία για τον καταλογισμό ευθυνών, αφού διαπιστωθεί προηγουμένως η προέλευση των χρημάτων.
 
Ενας στους 8 δεν δήλωνε τη σύνταξη

 

Ενας στους 8 δεν δήλωνε τη σύνταξη
Eνας στους οκτώ συνταξιούχους από το ταμείο των ελευθέρων επαγγελματιών δήλωσε μικρότερη σύνταξη από αυτήν που έλαβε ή δεν υπέβαλε καθόλου φορολογική δήλωση, σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα των διασταυρώσεων που διενεργεί η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων.
Από τη λίστα της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων που παραδόθηκε χθες στον υπουργό Εργασίας, Γ. Βρούτση, με τα αποτελέσματα των διασταυρώσεων στον ΟΑΕΕ-ΤΕΒΕ όπου ασφαλίζονται οι ελεύθεροι επαγγελματίες προκύπτει ότι συνολικά 28.456 συνταξιούχοι του συγκεκριμένου ταμείου (ποσοστό 12,6%) είτε δεν δήλωσαν καθόλου στην εφορία τις συντάξεις τους είτε δήλωσαν μικρότερα ποσά από αυτά που έλαβαν.
Ειδικότερα, σύμφωνα με το Εθνος, από τους 230.138 συνταξιούχους οι 16.351 (ποσοστό 7,13%) εντοπίστηκαν να μην έχουν υποβάλει καθόλου φορολογική δήλωση, ενώ 6.133 συνταξιούχοι (2,67%) δεν υπέβαλαν δήλωση, παρότι υποχρεούνταν εφόσον είχαν ετήσιο εισόδημα μεγαλύτερο των 6.000 ευρώ. Τέλος, 5.972 ασφαλισμένοι (ποσοστό 2,80%) δήλωσαν μικρότερη σύνταξη από αυτήν που πραγματικά χορηγεί το Tαμείο.
Επισημαίνεται ότι έλεγχοι έχουν γίνει και σε άλλα 3 Ταμεία εντοπίζοντας ποσοστά παραβατών έως και 23% (στο ΕΤΑΑ).
Πηγή:imerisia.gr
Ενας στους 8 δεν δήλωνε τη σύνταξη
Eνας στους οκτώ συνταξιούχους από το ταμείο των ελευθέρων επαγγελματιών δήλωσε μικρότερη σύνταξη από αυτήν που έλαβε ή δεν υπέβαλε καθόλου φορολογική δήλωση, σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα των διασταυρώσεων που διενεργεί η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων.
Από τη λίστα της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων που παραδόθηκε χθες στον υπουργό Εργασίας, Γ. Βρούτση, με τα αποτελέσματα των διασταυρώσεων στον ΟΑΕΕ-ΤΕΒΕ όπου ασφαλίζονται οι ελεύθεροι επαγγελματίες προκύπτει ότι συνολικά 28.456 συνταξιούχοι του συγκεκριμένου ταμείου (ποσοστό 12,6%) είτε δεν δήλωσαν καθόλου στην εφορία τις συντάξεις τους είτε δήλωσαν μικρότερα ποσά από αυτά που έλαβαν.
 
Φιλίπ Αγκιόν: Φορολογήστε την περιουσία

 

Φιλίπ Αγκιόν: Φορολογήστε την περιουσία
Ο Φιλίπ Αγκιόν, 56 ετών, τα τελευταία χρόνια έχει την έδρα του στο Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης ενώ είναι καθηγητής Οικονομικών στο Χάρβαρντ. Ο Αγκιόν θεωρείται διεθνώς αυθεντία στη θεωρία της ανάπτυξης και επομένως ήταν λογικό ο Ολάντ, ο οποίος είχε υποσχεθεί αναπτυξιακή πολιτική προτού εκλεγεί, να ζητήσει τις προτάσεις του. Κατά την προεκλογική περίοδο ο Αγκιόν συμβούλευε ανεπίσημα τον γάλλο πρόεδρο και τώρα, μετά τη νίκη του, εξακολουθεί να διατηρεί επαφή μαζί του. Ως συγγραφέας του βιβλίου «O νέος ρόλος του κράτους. Για μια ανανεωτική σοσιαλδημοκρατία» (εκδ. Πόλις) ο γάλλος καθηγητής έχει τη δυνατότητα να υποστηρίξει τη στρατηγική του προέδρου, που θέλει να ανανεώσει τον ευρωπαϊκό σοσιαλισμό, με τον ίδιο τρόπο που ο Αντονι Γκίντενς είχε επηρεάσει τον Τόνι Μπλερ.
Ποιες συγκεκριμένα ήταν οι προτάσεις σας στον πρόεδρο Ολάντ;
«Οταν μίλησα με τον Ολάντ, πρότεινα μέτρα όπως το πακέτο των 120 δισ. για την ανάπτυξη. Είχα πει ότι θα ήταν καλό να αξιοποιηθούν τα δομικά κεφάλαια και ο ευρωπαϊκός προϋπολογισμός, και να αυξηθεί το κεφάλαιο του EIP (Πρόγραμμα Επιχειρηματικότητας και Καινοτομίας). Συγκεκριμένα πρότεινα τη χρησιμοποίηση των δομικών κεφαλαίων για κοινωνικές αλλαγές. Σε περίπτωση που μια χώρα θέλει να αλλάξει το συνταξιοδοτικό ή να κάνει πιο ευέλικτη την αγορά εργασίας της, τα κεφάλαια αυτά θα πρέπει να βοηθήσουν κατά τη μετάβαση. Οσο για το EIP και τα ομόλογα έργων, πρότεινα να κατευθυνθούν σε τομείς όπως η ενέργεια και η τεχνολογία που είναι αναπτυξιακοί».
Σε τι κατάσταση είναι τώρα η ευρωζώνη;
«Η Γερμανία και η Γαλλία πλέον καταλαβαίνουν ότι χωρίς περισσότερη πολιτική ενοποίηση το ευρώ δεν θα επιβιώσει. Αποφύγαμε τώρα τα χειρότερα, αλλά αυτή δεν είναι μια ισορροπία που μπορεί να διατηρηθεί μακροπρόθεσμα. Ή αποφασίζεις ότι διατηρείς μια ζώνη ελεύθερου εμπορίου χωρίς το ευρώ, όπως θα ήθελε η Βρετανία, ή προχωρείς προς την πολιτική ενοποίηση. Δεν υπάρχει μισή λύση. Η Γερμανία επιμένει - και έχει δίκιο -σε μεγαλύτερη πολιτική ενοποίηση. Το επόμενο βήμα μετά την ενιαία επιτήρηση θα πρέπει να είναι μια ευρωπαϊκή επιτροπή που θα είναι υπεύθυνη για τη νομισματική πολιτική και τους προϋπολογισμούς των χωρών».
Η στάση της Γερμανίας τα τελευταία δύο χρόνια έχει βλάψει την ευρωπαϊκή υπόθεση;
«Η Γερμανία στην αρχή ήταν θυμωμένη με την Ελλάδα. Αισθανόταν ότι η κατάσταση ήταν σαν τον μύθο του Ντε Λαφοντέν, με το τζιτζίκι και το μυρμήγκι, όπου ο ένας δούλευε ενώ ο άλλος χόρευε. Ηθελαν να τιμωρηθεί η Ελλάδα και αυτό καθυστέρησε αρκετά τα πράγματα. Οι Γερμανοί όμως θέλουν την ενοποίηση και θέλουν να επιβραβεύσουν την καλή συμπεριφορά, όπως αυτή της Ιταλίας. Επιβλήθηκαν υπερβολικά αυστηρά μέτρα στην Ελλάδα αυτά τα δύο χρόνια και αυτό ήταν και από τη μεριά της Γαλλίας. Τώρα όμως πάμε σε πιο λογική, εποικοδομητική κατεύθυνση, και νομίζω ότι είναι έτοιμοι να διαπραγματευθούν με τον Σαμαρά και να του κάνουν τη ζωή πιο εύκολη, αν δουν ότι είναι σοβαρός».
Οι διαφορές Γαλλίας - Γερμανίας είναι ιδεολογικές, μεταξύ σοσιαλιστών και συντηρητικών, ή εθνικές;
«Στη διάρκεια της προεκλογικής καμπάνιας ο Σαρκοζί ήθελε να παρουσιάζει τον Ολάντ ως σοσιαλιστή παλαιάς κοπής. Ο Ολάντ, από την άλλη, δεν ήθελε να παραδεχθεί ότι αυτά που έκανε ο Σαρκοζί ήταν σωστά και υπερέβαλλε μιλώντας για επαναδιαπραγμάτευση. Εγώ ήξερα ότι δεν εννοούσε την πλήρη αναδιαπραγμάτευση αλλά τη συμπλήρωση της συνθήκης με ένα πακέτο ανάπτυξης. Πριν από τις εκλογές όμως υπάρχει πάντα αυτή η έντονη πόλωση. Γι' αυτό και οι Γερμανοί αισθάνονταν ότι δεν θα μπορούσαν να συνεργαστούν μαζί του. Ο Σαρκοζί και η Μέρκελ τα συμφωνούσαν μεταξύ τους και μετά ουσιαστικά τα επέβαλλαν στις άλλες χώρες. Ο Ολάντ ήθελε τον διάλογο με τις χώρες, να είναι ο ενδιάμεσος ανάμεσα στον Βορρά και στον Νότο. Είναι θέμα πολιτικού ύφους και όχι ιδεολογίας. Η Γερμανία επιμένει σε περισσότερο έλεγχο και η Γαλλία θέλει αυτός ο έλεγχος να συνοδεύεται από περισσότερη αλληλεγγύη. Δεν βλέπω τις θέσεις τους να είναι τόσο διαφορετικές».
Ευρωομόλογα θα υπάρξουν ποτέ;
«Οταν υπάρξει πολιτική ένωση, θα υπάρξουν και ευρωομόλογα. Είναι σημαντικό να υπάρχει αυτός ο στόχος, αλλιώς πώς θα συμφωνήσουν οι λαοί σε περισσότερη ένωση; Πρέπει να υπάρχει ένα καρότο, όπως είναι και το ευρώ. Η ΕΕ ως ενιαία οντότητα έχει λιγότερο χρέος από την Αμερική ή την Ιαπωνία, οπότε έχει μεγαλύτερη δυνατότητα δανεισμού που μπορεί να κατευθύνει προς την ανάπτυξη. Οταν υπάρξει η τραπεζική ένωση με την επιτροπή που θα εγκρίνει τους εθνικούς προϋπολογισμούς, θα μπορέσει να υπάρξουν και τα ευρωομόλογα, αλλά το τοποθετώ χρονικά σε μία δεκαετία και όχι σε δύο-τρία χρόνια».
Ποια είναι η σύγχρονη σοσιαλδημοκρατική πρόταση για την έξοδο της Ευρώπης από την ύφεση;
«Πιστεύω στο τρίγωνο της δημοσιονομικής πειθαρχίας, της ανάπτυξης και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Η δικαιοσύνη κάνει τις προσπάθειες πειθαρχίας περισσότερο αποδεκτές από τον λαό. Οταν έχεις πειθαρχία, μπορείς να έχεις και ανάπτυξη, όπως ξέρουν καλά στη Σκανδιναβία. Αν, π.χ., στην Ιταλία δεν έκαναν τίποτε για να φορολογήσουν τους πλούσιους, θα ήταν δύσκολο να κάνουν τις μεταρρυθμίσεις και να δεχθεί ο λαός τις αλλαγές. Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι, επειδή το φορολογικό δεν είναι όπως πρέπει, δεν υπάρχει κοινωνική δικαιοσύνη. Ετσι, π.χ., οι δημόσιοι υπάλληλοι νιώθουν ότι πληρώνουν για όλους τους άλλους. Τότε διατρέχει η κοινωνία τον κίνδυνο ενδυνάμωσης των ακραίων κινημάτων όπως βλέπετε στη χώρα σας».
Ποιους στρατηγικούς στόχους προτείνετε στην Ελλάδα για τους επόμενους μήνες;
«Πιστεύω ότι η Ελλάδα θα μπορέσει να επαναδιαπραγματευθεί για να κερδίσει περισσότερο χρόνο. Αλλά θα πρέπει να δείξετε ότι είστε έτοιμοι να εφαρμόσετε τις μεταρρυθμίσεις. Ενα πράγμα που μπορείτε να κάνετε είναι να φορολογήσετε την περιουσία. Εχει γίνει αλλού. Το θέμα είναι ότι με ένα αδύναμο κράτος δεν είσαι σίγουρος πως αυτός που θα στείλεις για να συλλέξει τον φόρο δεν θα δωροδοκηθεί. Δεν ξέρω πώς μπορεί να λυθεί το πρόβλημα, αν μπορεί να σας βοηθήσουν η ΕΕ και το ΔΝΤ με τεχνογνωσία. Βέβαια θα πρέπει να συνοδευθεί και από αλλαγές στη Δικαιοσύνη, ώστε τέτοιες περιπτώσεις να αντιμετωπίζονται γρήγορα».
Τι πιστεύει ένας σοσιαλιστής
«Ηθελα να προτείνω έναν νέο Τρίτο Δρόμο»
Στο βιβλίο σας ουσιαστικά προτείνετε ένα νέο μοντέλο σοσιαλδημοκρατίας. Σε τι πιστεύει σήμερα ένας σοσιαλιστής;
«Ηθελα να προτείνω έναν νέο Τρίτο Δρόμο. Ο Τόνι Μπλερ στο πρόσφατο παρελθόν είχε καταλάβει ότι το παλαιό κράτος πρόνοιας δεν μπορούσε να συνεχιστεί και ήθελε μια κοινωνία όπου το κράτος θα έπαιζε άλλον ρόλο. Αμέλησε όμως τον παράγοντα της κοινωνικής δικαιοσύνης. Δεν έκαναν σημαντικές φορολογικές αλλαγές στη Βρετανία του Μπλερ για να μειώσουν την ανισότητα. Καταλαβαίνω ότι ο Μπλερ δεν ήθελε να γυρίσει στα χρόνια πριν από τη Θάτσερ, όταν τα συνδικάτα είχαν τη δύναμη να παραλύσουν τη χώρα. Από την άλλη όμως, στη Σκανδιναβία και στη Γερμανία έχουν υψηλό επίπεδο κοινωνικού διαλόγου μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών, πράγμα που τους επιτρέπει να έχουν πολλή ευελιξία στην αγορά εργασίας. Επίσης δεν προώθησε το κράτος ως στρατηγικό επενδυτή. Δεν μπορείς να έχεις καθαρές κεϊνσιανές πολιτικές πλέον, δεν μπορείς να φορολογείς και να ξοδεύεις χωρίς προτεραιότητες. Για να μπορεί το κράτος να χρηματοδοτεί την Παιδεία και την Υγεία, θα πρέπει να έχει ισορροπημένο προϋπολογισμό. Επειδή μια καινοτόμος αγορά εργασίας έχει και μεγαλύτερη κινητικότητα, το κράτος θα πρέπει να διευκολύνει τη μετάβαση από τη μία δουλειά στην άλλη με εκπαίδευση. Οταν το κράτος είναι στρατηγικό και επιλέγει τις επενδύσεις του, θα πρέπει να ελέγχεται. Γι' αυτό είναι σημαντικό να υπάρχουν ανεξάρτητα media και ανεξάρτητη Δικαιοσύνη. Αλλιώς η επιλογή των επενδύσεων μπορεί να είναι αποτέλεσμα διαφθοράς και πίεσης των λόμπι. Οταν ζεις σε μια κοινωνία καινοτομίας και κινητικότητας, χρειάζεσαι ένα στρατηγικό κράτος. Αυτό δεν μπορεί να είναι το μινιμαλιστικό κράτος του Κάμερον, το οποίο δεν κάνει επενδύσεις και απλώς επιβάλλει τον νόμο και την τάξη».
Πηγή:tovima.gr
Φιλίπ Αγκιόν: Φορολογήστε την περιουσία
Ο Φιλίπ Αγκιόν, 56 ετών, τα τελευταία χρόνια έχει την έδρα του στο Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης ενώ είναι καθηγητής Οικονομικών στο Χάρβαρντ. Ο Αγκιόν θεωρείται διεθνώς αυθεντία στη θεωρία της ανάπτυξης και επομένως ήταν λογικό ο Ολάντ, ο οποίος είχε υποσχεθεί αναπτυξιακή πολιτική προτού εκλεγεί, να ζητήσει τις προτάσεις του. Κατά την προεκλογική περίοδο ο Αγκιόν συμβούλευε ανεπίσημα τον γάλλο πρόεδρο και τώρα, μετά τη νίκη του, εξακολουθεί να διατηρεί επαφή μαζί του. Ως συγγραφέας του βιβλίου «O νέος ρόλος του κράτους. Για μια ανανεωτική σοσιαλδημοκρατία» (εκδ. Πόλις) ο γάλλος καθηγητής έχει τη δυνατότητα να υποστηρίξει τη στρατηγική του προέδρου, που θέλει να ανανεώσει τον ευρωπαϊκό σοσιαλισμό, με τον ίδιο τρόπο που ο Αντονι Γκίντενς είχε επηρεάσει τον Τόνι Μπλερ.
 Ποιες συγκεκριμένα ήταν οι προτάσεις σας στον πρόεδρο Ολάντ;
 
ζήτησε την αποπομπή Γιούνκερ!
Ονομάζεται Νικολά Ντιπόν-Ενιάν και είναι βουλευτής του γαλλικού κοινοβουλίου και ζήτησε την αποπομπή Γιούνκερ!
Ονομάζεται Νικολά Ντιπόν-Ενιάν και είναι βουλευτής του γαλλικού κοινοβουλίου. Γιατί έχει πάνω τα βλέμματα της δημοσιότητας; Επιτέθηκε φραστικά στον πρόεδρο του Γιούρογκρουπ Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ και ζήτησε την αποπομπή του για “ανικανότητα” επειδή δήλωσε ότι μια έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη θα ήταν “διαχειρίσιμη”! “
Αυτό το απλό επίθετο (σ.σ. η λέξη “διαχειρίσιμη”) είναι μια ομολογία αποτυχίας για αυτόν που επαναλαμβάνει σε όλους τους τόνους εδώ και τρία χρόνια ότι δεν προβλέπεται έξοδος της Ελλάδας”, γράφει ο Ντιπόν-Ενιάν που είναι και πρόεδρος ενός μικρού κόμματος που έχει ιδρύσει ο ίδιος. “Μέσα στο κατακαλόκαιρο ο Ζαν Κλοντ-Γιούνκερ ομολογεί ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες είναι έτοιμοι να πενθήσουν το ευρώ (…) Κάλλιο αργά παρά ποτέ
(…) Ωστόσο, δεν μπορούμε να ξεχνάμε σε πόσα βάσανα υπέβαλαν αυτοί οι αγιατολάχ του ενιαίου νομίσματος τους Έλληνες και τι ετοιμάζονται αυτή τη στιγμή να επιφέρουν στους Ιταλούς και τους Ισπανούς”, τονίζει. “Στους λαούς της Ευρώπης δεν αξίζει να υφίστανται κι άλλο τη διστακτικότητα αυτών των ανεύθυνων (…) Από τη μεριά μου, κρίνω διαχειρίσιμη την αποπομπή του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ για ανικανότητα”, καταλήγει. Η δήλωση Γιούνκερ που άναψε φωτιές, έγινε σε συνέντευξή του σε γερμανικό τηλεοπτικό κανάλι, στην οποία χαρακτήρισε “διαχειρίσιμη αλλά όχι επιθυμητή” την έξοδο της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ.
Πηγή:olympia.gr
Ονομάζεται Νικολά Ντιπόν-Ενιάν και είναι βουλευτής του γαλλικού κοινοβουλίου και ζήτησε την αποπομπή Γιούνκερ!
 Γιατί έχει πάνω τα βλέμματα της δημοσιότητας; Επιτέθηκε φραστικά στον πρόεδρο του Γιούρογκρουπ Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ και ζήτησε την αποπομπή του για “ανικανότητα” επειδή δήλωσε ότι μια έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη θα ήταν “διαχειρίσιμη”! “
 
Σελίδα 705 από 947