Επικαιρότητα
Με αποφάσεις του Υπουργού Οικονομικών,στο πλαίσιο διευκόλυνσης των υπόχρεων σε υποβολή φορολογικών δηλώσεων:

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Νίκης 5-7

10180 Αθήνα

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ 

Tηλ.: 210-3332551/2

Fax: 210-3332559

e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Πέμπτη, 31 Μαΐου 2012

Ανακοίνωση Τύπου

Με αποφάσεις του Υπουργού Οικονομικών, κ. Γ. Ζανιά, στο πλαίσιο διευκόλυνσης των υπόχρεων σε υποβολή φορολογικών δηλώσεων:

 
Οι ΗΠΑ στέλνουν στην Ευρώπη την υφυπουργό Οικονομικών γιατί «ανησυχούν»

 

Οι ΗΠΑ στέλνουν στην Ευρώπη την υφυπουργό Οικονομικών γιατί «ανησυχούν»
Διεθνή δημοσιεύματα περιγράφουν τους λόγους επίσκεψης της Μπρέιναρντ στην Γηραιά Ήπειρo
Την υφυπουργό Οικονομικών για Διεθνείς Υποθέσεις, Λάελ Μπρέιναρντ, αναμένεται να στείλουν οι ΗΠΑ στην Ευρώπη, κάτι που, σύμφωνα με αμερικανικά δημοσιεύματα, δείχνει την ανησυχία της κυβέρνησης Ομπάμα για την κατάσταση στην Ελλάδα και στην ευρωζώνη γενικότερα.
Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ», που κάνει αναφορά στις επισκέψεις της κ. Μπρέιναρντ σε Ελλάδα, Ισπανία, Γαλλία και Γερμανία. Στόχος της αποστολής, τονίζεται, είναι η άσκηση πίεσης στους Ευρωπαίους αξιωματούχους, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η οξυνόμενη κρίση που απειλεί με νέα προβλήματα την οικονομία των ΗΠΑ. Μεταξύ άλλων, σημειώνεται ότι οι «πιέσεις» της Αμερικανίδας υφυπουργού Οικονομικών πραγματοποιούνται εν μέσω της επιδεινούμενης ευρωπαϊκής κρίσης χρέους, λόγω του πολιτικού αδιεξόδου στην Ελλάδα και των νέων απειλών για το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Ισπανίας. Επίσης, επισημαίνεται ότι το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών αρνήθηκε να σχολιάσει τους συγκεκριμένους στόχους της επίσκεψης, ωστόσο σε ανακοίνωσή του αναφέρει ότι η κ. Μπρέιναρντ θα συναντηθεί με ανώτατους κυβερνητικούς αξιωματούχους στις χώρες αυτές για να συζητήσουν τα σχέδιά τους για επίτευξη οικονομικής σταθερότητας και ανάπτυξης στην Ευρώπη. Στο ίδιο δημοσίευμα, σημειώνει το ΑΠΕ, υποστηρίζεται ότι πρόκειται για την πιο προσωπική αποστολή αξιωματούχου των ΗΠΑ στην Ευρώπη μετά την αποστολή του υπουργού Οικονομικών, Τίμοθι Γκάιτνερ, τον περασμένο Δεκέμβριο, η οποία υπογραμμίζει τη μεγάλη σημασία που έχει η ευρωπαϊκή κρίση χρέους για την αμερικανική οικονομία και την κυβέρνηση Ομπάμα, ενόψει των προεδρικών εκλογών του Νοεμβρίου. Τέλος, αναφέρεται ότι χθες η κ. Μπρέιναρντ συναντήθηκε με τον υπηρεσιακό υπουργό Οικονομικών, Γιώργο Ζανιά, σήμερα θα συναντηθεί με αξιωματούχους στη Φραγκφούρτη και τη Μαδρίτη, και την Πέμπτη θα έχει συναντήσεις σε Παρίσι και Βερολίνο.
Η «Ουάσιγκτον Ποστ», αναφερόμενη στο ίδιο θέμα, σημειώνει ότι η αναζωπύρωση της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους, με την επιδείνωση της κατάστασης στην Ισπανία και την απειλή εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, προκάλεσε το έκτακτο ταξίδι της κ. Μπρέιναρντ στην Ευρώπη, με πρώτο σταθμό, χθες, την Αθήνα. Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση, όπως τονίζεται, η Αμερικανίδα υφυπουργός έχει ως πρόθεση να συζητήσει με τους Ευρωπαίους ηγέτες τα σχέδιά τους σχετικά με την οικονομική σταθερότητα και ανάπτυξη στην Ευρώπη, προσθέτοντας ότι οι Ευρωπαίοι εξετάζουν μέτρα για την ανακοπή μετάδοσης της κρίσης από την Ελλάδα στην Ισπανία και στις άλλες υπερχρεωμένες χώρες με την έκδοση κοινών επενδυτικών ομολόγων και τη διεύρυνση του ρόλου της ΕΚΤ.
Εξ άλλου, ρεπορτάζ-ανταπόκριση από το Παρίσι για τη «Νιου Γιορκ Τάιμς» υποστηρίζει πως τα δάνεια προς την Ελλάδα χρησιμοποιούνται για την αποπληρωμή των τόκων. «Ενώ η ελληνική συμμετοχή στην ευρωζώνη κρέμεται από μια κλωστή, η Ελλάδα συνεχίζει να λαμβάνει δισ. ευρώ ως έκτακτη βοήθεια από την τρόικα, ωστόσο τα χρήματα αυτά καταλήγουν στην τσέπη των δανειστών της, ως τόκοι επί του δανείου που έλαβε η χώρα», αναφέρεται χαρακτηριστικά. Μεταξύ άλλων, προβάλλεται η άποψη ότι «το παράλογο αυτό φαινόμενο έχει ως αποτέλεσμα οι ευρωπαϊκές αρχές να δανείζουν χρήματα στην Ελλάδα, ούτως ώστε η χώρα να αποπληρώσει τα χρήματα που δανείστηκε από τις ίδιες». Στη συνέχεια, επισημαίνεται ότι «από τα χρήματα που δανείζεται η Ελλάδα σχεδόν τίποτε δεν χρησιμοποιείται προς το παρόν για να καλυφθούν ζωτικές δημόσιες λειτουργίες, τη στιγμή που η ελληνική οικονομία συνεχίζει να αγωνίζεται για την επιβίωσή της».
Επίσης, στο δημοσίευμα προβάλλεται δήλωση Έλληνα αξιωματούχου -που δεν κατονομάζεται- ότι «οι αξιωματούχοι της τρόικας διασφαλίζουν ότι το ποσό για τις εγχώριες δαπάνες παραμένει μικρό, προκειμένου να πιέσουν την Ελλάδα να αυξήσει δραματικά τα δικά της εισοδήματα». Τέλος, διατυπώνεται η άποψη ότι «όσο σκληροί κι εάν φαίνονται οι όροι αποπληρωμής του δανείου, οι ευρωπαϊκές αρχές έχουν ισχυρό συμφέρον να αποφύγουν το ακόμη μεγαλύτερο κόστος που θα προκύψει σε περίπτωση που η Ελλάδα αποχωρήσει από την ευρωζώνη ή χρεοκοπήσει ολοκληρωτικά».
Πηγή:24h.gr
Οι ΗΠΑ στέλνουν στην Ευρώπη την υφυπουργό Οικονομικών γιατί «ανησυχούν»
Διεθνή δημοσιεύματα περιγράφουν τους λόγους επίσκεψης της Μπρέιναρντ στην Γηραιά Ήπειρo
Την υφυπουργό Οικονομικών για Διεθνείς Υποθέσεις, Λάελ Μπρέιναρντ, αναμένεται να στείλουν οι ΗΠΑ στην Ευρώπη, κάτι που, σύμφωνα με αμερικανικά δημοσιεύματα, δείχνει την ανησυχία της κυβέρνησης Ομπάμα για την κατάσταση στην Ελλάδα και στην ευρωζώνη γενικότερα.
 
 
Εξισορρόπηση στην ευρωζώνη

 

Εξισορρόπηση στην ευρωζώνη
Η κρίση της ευρωζώνης εκδηλώθηκε αρχικά ως μία κρίση κρατικού χρέους κυρίως στη νότια περιφέρεια, με τα επιτόκια των κρατικών ομολόγων να φθάνουν περιοδικά στο 6%-7% σε Ιταλία και Ισπανία και ακόμη υψηλότερα σε άλλες χώρες. Και, επειδή οι τράπεζες της ευρωζώνης κρατούν σημαντικό μέρος του ενεργητικού τους σε κρατικά ομόλογα της περιφέρειας της ευρωζώνης, η κρίση κρατικού χρέους έγινε εν δυνάμει τραπεζική κρίση, επιδεινώνοντας τις ζημιές που είχαν οι τράπεζες από άλλους παράγοντες όπως, για παράδειγμα, από την κατάρρευση των τιμών στη στεγαστική αγορά της Ισπανίας. Ως εκ τούτου, η πρόκληση-κλειδί για την επίλυση της κρίσης της ευρωζώνης είναι να μειωθεί το βάρος του χρέους στις χώρες του Νότου.
Η μεταβολή στο βάρος του χρέους μια χώρας αντικατοπτρίζει το πρωτογενές δημοσιονομικό ισοζύγιο (το ισοζύγιο μείον τον τοκοχρεολυσίων) ως ποσοστό επί του ΑΕΠ καθώς και τη διαφορά ανάμεσα στο κόστος δανεισμού της και τον ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ. Οταν η διαφορά ανάμεσα στο κόστος δανεισμού και τον ρυθμό ανάπτυξης μεγαλώνει κατά πολύ, είναι αδύνατο να επιτευχθούν τα πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα που απαιτούνται για να σταματήσει η αύξηση του χρέους.
Στην πραγματικότητα, η ανάπτυξη στη νότια Ευρώπη αναμένεται να είναι σχεδόν μηδενική ή αρνητική τα επόμενα δύο χρόνια και δεν προβλέπεται να ξεπεράσει το 2%-3% ακόμη και πιο μακροπρόθεσμα.
Παρ' ότι δεν είναι πάντα εμφανής στα πρωτοσέλιδα, μία δομική αιτία της κρίσης της ευρωζώνης - και σήμερα ένα εμπόδιο για την ανάπτυξη στον Νότο - ήταν το χάσμα στο κόστος παραγωγής ανάμεσα στις χώρες της περιφέρειας, κυρίως τον Νότο (συγκεκριμένα Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία και Πορτογαλία) και τον Βορρά (πιο απλά, τη Γερμανία) κατά την πρώτη δεκαετία μετά την εισαγωγή του ευρώ. Το εργατικό κόστος ανά μονάδα στις τέσσερις χώρες του Νότου αυξήθηκε κατά 36%, 28%,30% και 25% αντίστοιχα, από το 2000 έως το 2010, ενώ η αντίστοιχη αύξηση στη Γερμανία ήταν μικρότερη του 5%.
Αυτό είχε ως συνέπεια, στο τέλος του 2012, ένα σωρευτικό χάσμα για την Ελλάδα πάνω από 30% και υψηλότερο του 20% για την Πορτογαλία, την Ιταλία και την Ισπανία.
Το εργατικό κόστος ανά μονάδα αντικατοπτρίζει τα επίπεδα αμοιβών και παραγωγικότητας: Η αύξηση της παραγωγικότητας μπορεί να αντισταθμίσει τις συνέπειες της αύξησης των μισθών. Οι επιδόσεις της παραγωγικότητας δεν είχαν δραματικές διαφορές ανάμεσα στις βόρειες και τις νότιες ευρωπαϊκές χώρες από το 2000 έως το 2010 - στην πραγματικότητα, η μέση ετήσια αύξηση της παραγωγικότητας ήταν υψηλότερη στην Ελλάδα απ' ό,τι στη Γερμανία (1% έναντι 0,7%). Ομως το κόστος εργασίας αυξήθηκαν με πολύ ταχύτερους ρυθμούς στον Νότο, διαμορφώνοντας ένα χάσμα που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί διά της υποτίμησης από τη στιγμή που υπάρχει η νομισματική ένωση.
Οσο θα διαρκεί αυτή η εσωτερική ανισότητα, η ευρωπαϊκή κρίση δεν θα μπορεί να επιλυθεί πλήρως, επειδή τα ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών και η χαμηλή ανάπτυξη θα συνεχίζουν να ταλανίζουν τις χώρες της νότιας Ευρώπης, συντηρώντας και τις ανησυχίες για το κρατικό χρέος και τις εμπορικές τράπεζες.
Σ' αυτό το πλαίσιο, η αύξηση της παραγωγικότητας - είτε μέσω τεχνικής προόδου, καλύτερης αξιοποίησης των πόρων είτε μέσω παραγωγικών επενδύσεων - είναι εξίσου σημαντική παράμετρος για τις οικονομίες του Νότου όσο και η συγκράτηση των μισθών. Στην πραγματικότητα, ένας υπερβολικός αποπληθωρισμός μισθών είναι πιθανό να έχει αρνητικές συνέπειες στην παραγωγικότητα. Το εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό είναι πιθανό ότι θα μεταναστεύσει με ταχύτερους ρυθμούς και η υπερβολική λιτότητα, η πτώση των τιμών και η υψηλή ανεργία - και η επακόλουθη πιθανότητα κοινωνικών εντάσεων - δεν είναι ακριβώς εκείνο που θα ευνοούσε τις επενδύσεις, την καινοτομία ή την εργασιακή κινητικότητα.
Κατά τον ίδιο τρόπο, παρ' ότι η μείωση της απασχόλησης είναι ένας τρόπος ενίσχυσης της παραγωγικότητας, εμπεριέχει υψηλό μακροοικονομικό κόστος υπό τη μορφή απώλειας εσόδων και αυξημένων κοινωνικών δαπανών. Κι ίσως ακόμη πιο σημαντικό είναι το ότι η οικονομική πολιτική δεν πρέπει να διαλύει την εμπιστοσύνη μιας κοινωνίας στον εαυτό της: Εκείνο που οι οικονομολόγοι αποκαλούν «animal spirits» πρέπει να είναι ικανό να δίνει ελπίδα για το μέλλον.
Για όλους αυτούς τους λόγους, η υπερβολική λιτότητα και ο αποπληθωρισμός μπορούν να ακυρώσουν τον ίδιο τους τον στόχο και να καταστήσουν ανέφικτη την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων που απαιτούνται για να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα των νότιων χωρών της Ευρώπης. Η σωστή προσέγγιση πρέπει να είναι μια λογική συγκράτηση στους μισθούς και χαμηλός (αλλά όχι αρνητικός) πληθωρισμός, με τα μέτρα της μικροοικονομικής πολιτικής να στοχεύουν στην ενθάρρυνση της αύξησης της παραγωγικότητας.
Ακόμη περισσότερο, είναι σαφές ότι οι χώρες της βόρειας Ευρώπης προχωρούσαν πιο γρήγορα στο κλείσιμο της «ψαλίδας» της ανταγωνιστικότητας, ενθαρρύνοντας την ταχύτερη αύξηση των μισθών στο εσωτερικό τους. Η επιμονή των πολιτικών της Δύσης να πείσουν τις κινεζικές Αρχές να επιτρέψουν μεγαλύτερη ανατίμηση του νομίσματός τους, προκαλεί έκπληξη αν σκεφθεί κάποιος ότι το πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών της Γερμανίας, ως ποσοστό του ΑΕΠ, είναι σήμερα πολύ μεγαλύτερο από εκείνο της Κίνας.
Η αντιστροφή των μεγάλων χασμάτων στο κόστος εργασίας ανά μονάδα που προέκυψε την πρώτη δεκαετία του ευρώ απαιτεί, ως εκ τούτων, όχι μόνον μισθολογική συγκράτηση και μεταρρυθμίσεις υπέρ της παραγωγικότητας στον Νότο, αλλά επίσης και ταχύτερη αύξηση μισθών στον Βορρά. Μία προσομοίωση δείχνει ότι αν οι μισθοί στη Γερμανία είχαν αυξηθεί με ετήσιο ρυθμό 4% την τελευταία δεκαετία αντί για 1,5% και αν η ετήσια αύξηση της παραγωγικότητας στην Ισπανία ήταν 2% (και στις δύο χώρες βρισκόταν κοντά στο 0,7%), τότε η Ισπανία θα είχε εξισορροπήσει το χάσμα του κόστους εργασίας με τη Γερμανία μέσα σε μία πενταετία μετά το 2000, με μία ετήσια αύξηση μισθών στην Ισπανία της τάξης του 1,7%.
Αυτό δεν πρέπει να θεωρείται ένα ανέφικτο σενάριο. Θα απαιτούσε συγκράτηση στην Ισπανία, όπου οι μισθοί αυξάνονταν με ετήσιο ρυθμό 3,4% από το 2000 έως το 2010, καθώς και μία σοβαρή προσπάθεια επιτάχυνσης των ρυθμών αύξησης της παραγωγικότητας. Δεν θα απαιτούσε όμως μειώσεις μισθών ή σημαντικό αποπληθωρισμό τιμών: Μία ετήσια αύξηση μισθών κατά 1,7% και αύξηση της παραγωγικότητας κατά 2% θα ήταν συμβατή με έναν πληθωρισμό κοντά στο μηδέν. Η αύξηση της παραγωγικότητας με τον ιστορικό ρυθμό του 0,7% στη Γερμανία, με ρυθμό αύξησης μισθών 4% ετησίως θα ήταν συμβατή με έναν πληθωρισμό λίγο πάνω του 3%.
Εν ολίγοις, η εσωτερική προσαρμογή στην ευρωζώνη μπορεί να επιτευχθεί χωρίς σημαντικό αποπληθωρισμό στον Νότο, υπό την προϋπόθεση ότι θα αυξηθεί η εκεί παραγωγικότητα και ότι ο Βορράς θα πράξει εκείνο που του αναλογεί ενθαρρύνοντας μέτριας τάξης άνοδο στους ρυθμούς αύξησης των μισθών. Το μικρότερο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών που θα προέκυπτε έτσι στη Νότια Ευρώπη θα ήταν καλοδεχούμενο. Εάν ο Βορράς επιμείνει στους χαμηλούς ρυθμούς αύξησης των μισθών της δεκαετίας 2000-2010, η εσωτερική προσαρμογή θα απαιτήσει υψηλή ανεργία και αποπληθωρισμό στον Νότο - γεγονός που καθιστά πιο δύσκολη και πιθανώς πολιτικά αδύνατη την επίτευξη του στόχου.
Ο κ. Κεμάλ Ντερβίς, πρώην υπουργός Οικονομικών της Τουρκίας, διευθυντής του Προγράμματος Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών και αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, είναι σήμερα αντιπρόεδρος του Brookings Institution.
Του Κεμάλ Ντερβίς
Πηγή:kerdos.gr
Εξισορρόπηση στην ευρωζώνη
Η κρίση της ευρωζώνης εκδηλώθηκε αρχικά ως μία κρίση κρατικού χρέους κυρίως στη νότια περιφέρεια, με τα επιτόκια των κρατικών ομολόγων να φθάνουν περιοδικά στο 6%-7% σε Ιταλία και Ισπανία και ακόμη υψηλότερα σε άλλες χώρες. Και, επειδή οι τράπεζες της ευρωζώνης κρατούν σημαντικό μέρος του ενεργητικού τους σε κρατικά ομόλογα της περιφέρειας της ευρωζώνης, η κρίση κρατικού χρέους έγινε εν δυνάμει τραπεζική κρίση, επιδεινώνοντας τις ζημιές που είχαν οι τράπεζες από άλλους παράγοντες όπως, για παράδειγμα, από την κατάρρευση των τιμών στη στεγαστική αγορά της Ισπανίας. Ως εκ τούτου, η πρόκληση-κλειδί για την επίλυση της κρίσης της ευρωζώνης είναι να μειωθεί το βάρος του χρέους στις χώρες του Νότου.
 
ΕΕ: Εξετάζει «παράταση» σε Ισπανία για μείωση ελλείμματος

 

ΕΕ: Εξετάζει «παράταση» σε Ισπανία για μείωση ελλείμματος
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο να προτείνει στα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
να επιμηκύνει κατά ένα έτος, δηλαδή μέχρι το 2014, την προθεσμία για τη μείωση του δημοσίου ελλείμματος της Ισπανίας στο 3% του ΑΕΠ.
«Εξετάζουμε αυτήν την επιλογή και είναι πιθανόν να κάνουμε σήμερα την ανακοίνωση», δήλωσε μία από τις πηγές στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δίνει άλλωστε σήμερα στη δημοσιότητα την έκθεσή της για την κατάσταση των οικονομιών των χωρών της ΕΕ και συστάσεις για καθεμία από τις κυβερνήσεις.
«Το σύμφωνο οικονομικής σταθερότητας δεν είναι ούτε τυφλό, ούτε ανόητο, ούτε ανελαστικό», δήλωσε άλλη ευρωπαϊκή πηγή, ενώ ευρωπαίος αξιωματούχος ο οποίος ερωτήθηκε για την πιθανότητα να δοθεί ακόμη ένα έτος στη Ισπανία για τη μείωση του δημοσιονομικού της ελλείμματος απάντησε «Νομίζω πως ναι».
Το γεγονός ότι η Επιτροπή είναι πιθανόν να προτείνει αυτήν την επιλογή δεν σημαίνει ότι τελικά θα χορηγηθεί και η επιμήκυνση χρόνου μείωσης του ελλείμματος, καθώς η απόφαση θα ληφθεί τελικά από τους υπουργούς Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ενωσης και αποτελεί αντικείμενο έντονης συζήτησης διότι θα δημιουργούσε προηγούμενο.
Η ΕΕ αρνήθηκε αυτήν την επιλογή στο Βέλγιο και την Ολλανδία, χώρες οι οποίες αναγκάσθηκαν να λάβουν δραστικά μέτρα για να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους.
Ορισμένες χώρες φοβούνται ότι εάν η Ισπανία λάβει περίοδο χάριτος, και άλλες χώρες που βρίσκονται σε δυσχερή οικονομική κατάσταση θα επικαλούνταν αυτό το προηγούμενο, υπονομεύοντας το νέο σύμφωνο δημοσιονομικής σταθερότητας.
Οι κυβερνήσεις της ΕΕ έχουν ήδη δεχθεί να αναθεωρήσουν τον στόχο της μείωσης του ισπανικού δημοσιονομικού ελλείμματος σε 5,3% του ΑΕΠ από 4,4% για το 2010. Το δημοσιονομικό έλλειμμα της Ισπανίας έφθασε το 2011 το 8,9% του ΑΕΠ έναντι του υπεσχημένου 6%.
Πηγή:epikaira.gr
ΕΕ: Εξετάζει «παράταση» σε Ισπανία για μείωση ελλείμματος
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο να προτείνει στα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
να επιμηκύνει κατά ένα έτος, δηλαδή μέχρι το 2014, την προθεσμία για τη μείωση του δημοσίου ελλείμματος της Ισπανίας στο 3% του ΑΕΠ.
«Εξετάζουμε αυτήν την επιλογή και είναι πιθανόν να κάνουμε σήμερα την ανακοίνωση», δήλωσε μία από τις πηγές στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δίνει άλλωστε σήμερα στη δημοσιότητα την έκθεσή της για την κατάσταση των οικονομιών των χωρών της ΕΕ και συστάσεις για καθεμία από τις κυβερνήσεις.
 
Για μια νέα κουλτούρα επιχειρηματικότητας

 

Για μια νέα κουλτούρα επιχειρηματικότητας
Το διακύβευμα των ερχόμενων εκλογών είναι σαφώς η οικονομική και πολιτική σταθερότητα - με τις αναγκαίες προσαρμογές - όσο και η διατήρηση της χώρας εντός ευρωζώνης. Μέσα από ένα πλαίσιο όμως συνετής επαναδιαπραγμάτευσης - μεθόδευση με την οποία τείνει να συμφωνήσει σημαντική μερίδα των πολιτικών κομμάτων - καθίσταται επιτακτική η ανάγκη ο σχεδιασμός της ανάπτυξης να δημιουργήσει νέα δομή προσέγγισης της επιχειρηματικότητας. Τόσο από πλευράς υποστήριξης και υλοποίησης των αναπτυξιακών προγραμμάτων (ΕΣΠΑ) όσο και από πλευράς μίας διαφορετικής μορφής συλλογικότητας και συμμετοχικότητας των εργαζομένων στην ανάπτυξη των επιχειρήσεων.
Αν λάβουμε ως πρώτο αξίωμα ότι η λειτουργία του ΕΣΠΑ απαιτεί ανασχεδιασμό από μηδενική βάση, σύμφωνα με τις επιταγές της αγοράς, η συνολική προσπάθεια «δημιουργίας» επιχειρηματικότητας ίσως να απαιτεί φιλοσοφική επαναπροσέγγιση. Αν δεν μπορέσει το «νέο επιχειρείν» να συμβάλλει στην αλλαγή νοοτροπίας συνολικά υποστηρίζοντας τον αναγκαίο «κοινωνικό μετασχηματισμό», τότε πολύ φοβάμαι πως το εγχείρημα της ανάπλασης της οικονομίας ουσιαστικά θα τελματώσει για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Η διαμόρφωση «ειδικής κουλτούρας» μέσω της πρόσκλησης των εργαζομένων να συμμετάσχουν ως εταίροι σε κάθε νέο εγχείρημα θα μπορούσε να αποτελέσει ένα πρωτοποριακό νέο πεδίο ανάπτυξης της επιχειρηματικότητας. Προσεγγίσεις όπως αυτή του ΣΕΒ, για πρόσκληση των συνδικαλιστικών οργανώσεων για επαναπροσδιορισμό δεδομένων εργασίας, αποτελούν πλέον παλαιάς κοπής πολιτική των εργοδοτικών οργανώσεων. Οι καιροί απαιτούν κίνητρα ριζοσπαστικά και αποτελεσματικά. Κατ' επέκταση είναι καιρός ο επιχειρηματικός κόσμος να συμβάλλει ουσιαστικά στη διαμόρφωση μίας κουλτούρας συλλογικότητας στο επιχειρείν. Αρκεί μόνον μικρή συμμετοχή των εργαζομένων σε κάθε επιχείρηση για να αλλάξει η δομή των κινήτρων αλλά και η σχέση με την εργοδοσία, δίνοντας κατά τον τρόπο αυτό δυνατότητα μετατόπισης του βάρους του μισθολογικού κόστους προς έναν συνδυασμό μισού και συμμετοχής στα κέρδη. Αν δε κατοχυρωθούν ουσιαστικά τα δικαιώματα της μειοψηφίας, τότε οι εργαζόμενοι θα μπορούν να αισθάνονται ως πραγματικοί συμμέτοχοι στη θετική εξέλιξη της επιχειρηματικής δραστηριότητας την οποία στηρίζουν.
Με βάση μία τέτοια συλλογιστική, η πολιτεία θα μπορούσε να παρέχει διακριτά κίνητρα στους επιχειρηματίες που θα ασπασθούν τη «νέα δράση επιχειρηματικότητας» καθώς με τη διεύρυνσή της - έστω με αυτό τον τρόπο - όχι μόνον θα αφυπνισθεί η παραπαίουσα ανταγωνιστικότητα, αλλά κυρίως θα δημιουργηθεί μία νέα γενιά εργαζομένων με εξορθολογισμένες συνδικαλιστικές αντιλήψεις και διάθεση παρέμβασης όχι για την προαγωγή ανούσιων διεκδικήσεων μίας συγκεκριμένης «συνδικαλιστικής πελατείας», αλλά για την ουσιαστική ισχυροποίηση της παραγωγικής προοπτικής του εργατικού δυναμικού.
Πιστεύω πως η παραπάνω πρόταση αναδεικνύει το γεγονός πως παρά την παθογένεια του κράτους, η κρίση απαιτεί το ταχύτατο μετασχηματισμό αντιλήψεων και ενεργειών προκειμένου να επιτελέσει κάποτε τον ρόλο του ισχυρού συντονιστικού και όχι παρεμβατικού ή διαχειριστικού παράγοντα. Κατά τον τρόπο αυτό θα προάγεται καλύτερα η καινοτομία, ενώ θα υποστηρίζονται ουσιαστικότερα αναπτυξιακές ιδέες. Ασφαλώς δεν είναι δυνατή η άμεση αναμόρφωση του Δημοσίου, καθώς οι «κομματικές πελατείες» διατηρούν τα ερείσματά τους. Ομως, επειδή ο ρόλος του πλέον - σε αντίθεση με τις καθαρά νεοφιλελεύθερες ιδέες της περασμένης δεκαετίας - πρέπει να επανέλθει ουσιαστικά, είναι ανάγκη να γίνει σταδιακή εστίαση στους τομείς εκείνους που μπορούν να αποδώσουν άμεσα διαμορφώνοντας αυτήν ακριβώς την νέα κουλτούρα που θα σηματοδοτήσει την ανάταξη της επιχειρηματικότητας και κατ' επέκταση της ανάπτυξης
Του ΗΡΑΚΛΗ ΡΟΥΠΑ
Πηγή:kerdos.gr
Για μια νέα κουλτούρα επιχειρηματικότητας
Το διακύβευμα των ερχόμενων εκλογών είναι σαφώς η οικονομική και πολιτική σταθερότητα - με τις αναγκαίες προσαρμογές - όσο και η διατήρηση της χώρας εντός ευρωζώνης. Μέσα από ένα πλαίσιο όμως συνετής επαναδιαπραγμάτευσης - μεθόδευση με την οποία τείνει να συμφωνήσει σημαντική μερίδα των πολιτικών κομμάτων - καθίσταται επιτακτική η ανάγκη ο σχεδιασμός της ανάπτυξης να δημιουργήσει νέα δομή προσέγγισης της επιχειρηματικότητας. Τόσο από πλευράς υποστήριξης και υλοποίησης των αναπτυξιακών προγραμμάτων (ΕΣΠΑ) όσο και από πλευράς μίας διαφορετικής μορφής συλλογικότητας και συμμετοχικότητας των εργαζομένων στην ανάπτυξη των επιχειρήσεων. 
 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 381 382 383 384 385 386 387 388 389 390 Επόμενο > Τέλος >>

Σελίδα 381 από 490