Επικαιρότητα
Προ των πυλών…η παγκόσμια οικονομική κατάρρευση;

 

Προ των πυλών…η παγκόσμια οικονομική κατάρρευση;
Πολλοί γράφουν για αυτό, σαν να ήταν κάτι που θα συνέβαινε μέσα σε μια ημέρα, ή σε μερικές εβδομάδες, αλλάζοντας  ξαφνικά  την λειτουργία του κόσμου. Ο οικονομικός όμως κόσμος, δεν λειτουργεί έτσι.
Υπάρχουν στιγμές που όλα συμβαίνουν τάχιστα (όπως το 2008), αλλά και τότε η κρίση χρειάστηκε μήνες για να εξελιχθεί.
Παρά όμως τα όσα γράφονται, η κατάρρευση δεν θα είναι ένα μοναδικό συμβάν. Θα χρειαστούν πολλά χρόνια για να ολοκληρωθεί. Κατά κάποιο τρόπο, ήδη την ζούμε. Ακόμη και όταν ξεσπάσει η επόμενη κρίση, κάποιοι πάλι θα μιλάνε για την οικονομική κατάρρευση. Αν όμως θέλουμε να συλλάβουμε το τι ακριβώς μας συμβαίνει, θα πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε μακροπρόθεσμα.
Οδεύουμε προς έναν εφιάλτη, ο οποίος θα διαρκέσει αρκετά χρόνια. Και θα υπάρχουν στιγμές απόλυτου χάους, όπως στην περίπτωση της κρίσης του 2008, η οποία όμως δεν μας κατέστρεψε εντελώς. Ούτε και η επόμενη θα μας καταστρέψει.
Αυτό που μας συμβαίνει, είναι σαν μια σειρά από κύματα. Όταν χτίζουμε ένα κάστρο στην άμμο, το πρώτο κύμα που έρχεται δεν μας το καταστρέφει, αλλά απλά το αποδυναμώνει. Στη συνέχεια, αυτά που ακολουθούν το γκρεμίζουν.
Αυτό παθαίνουμε σήμερα. Η κρίση του 2008 ήταν ένα μόνο κύμα.
Το επίκεντρο της επόμενης μεγάλης οικονομικής κρίσης θα είναι στην Ευρώπη και θα πρόκειται για ένα ακόμη κύμα.
Για πολλούς, το κύμα αυτό θα είναι κάτι σαν το τέλος του κόσμου, αλλά στην πραγματικότητα δεν θα είναι. Θα ακολουθήσουν κι άλλα κύματα που θα χειροτερέψουν τα πράγματα. Και όταν τα επόμενα κύματα αρχίσουν να έρχονται το ένα μετά το άλλο, τότε είναι που θα δυσκολέψουν τα πράγματα. Κάτι σαν τις οδύνες τοκετού.
Αυτές όμως οι οδύνες δεν έγιναν μέσα σε μια νύχτα και ούτε πρόκειται να εξαφανιστούν αυτόματα.
Πολλοί που γράφουν για την κατάρρευση, αφήνουν να εννοηθεί ότι θα πρέπει να την αφήσουμε να συμβεί, έτσι ώστε να αρχίσει η ανάκαμψη. Δυστυχώς όμως, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.
Χρειάστηκαν δεκαετίες για να φτάσει η Αμερική να χρωστά σχεδόν $16 τρισεκατομμύρια.
Χρειάστηκαν δεκαετίες για τους αμερικανούς καταναλωτές να συσσωρεύσουν τη μεγαλύτερη φούσκα καταναλωτικού χρέους στην παγκόσμια ιστορία.
Χρειάστηκαν δεκαετίες για να διαλυθεί εκ των έσω η οικονομική υποδομή των ΗΠΑ και να μεταφερθούν εκατομμύρια θέσεις εργασίας στο εξωτερικό.
Αυτά είναι προβλήματα που θα ταλανίζουν τις ΗΠΑ για πολύ καιρό ακόμη.
Δυστυχώς, υπάρχουν πολλοί που φέρονται σαν να θέλουν μια οικονομική αποκάλυψη. Πιστεύουν πως αν καταρρεύσει το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα, η κυβέρνηση θα εξαφανιστεί και θα αρχίσουμε να πολεμάμε μεταξύ μας με παλούκια. Ε λοιπόν, κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί.
Σίγουρα η κυβέρνηση δεν πρόκειται να βοηθήσει κανέναν όταν γίνει το κακό, αλλά ούτε πρόκειται και να εξαφανιστεί.
Το πιο πιθανό που θα συμβεί είναι η κυβέρνηση να αρπάξει ακόμη περισσότερη εξουσία, στην προσπάθειά της να επαναφέρει την τάξη και την ασφάλεια.
Ούτε και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν πρόκειται να εξαφανιστούν. Μάλιστα, μακροπρόθεσμα, η Ευρώπη μάλλον θα ομοσπονδοποιηθεί κι άλλο, ακόμη κι αν διαλυθεί η ευρωζώνη πιο πριν.
Πολλοί πιστεύουν ότι όταν καταρρεύσει το παλιό σύστημα, θα τους δοθεί η ευκαιρία να συστήσουν ένα νέο. Όμως, ούτε αυτό δεν θα γίνει.
Οι δυνάμεις που ελέγχουν τα πράγματα, έχουν ήδη αποφασίσει τι μέλλει γενέσθαι.
Δεν τους αρέσει να χαραμίζεται μια καλή κρίση. Τους αρέσει να την χρησιμοποιούν για να πλάσουν τον κόσμο με βάση τις επιθυμίες τους.
Η επόμενη οικονομική κατάρρευση θα διαρκέσει χρόνια και θα έχει ως θύματα δισεκατομμύρια ανθρώπων. Όλα όσα θα συμβούν, θα είναι πρωτοφανή. Τα πράγματα μπορεί να είναι χειρότερα και από το περίφημο κραχ της δεκαετίας του 1930.
Οι ΗΠΑ θα πάθουν τα χειρότερα. Θα χάσουν την θέση τους ως η Νο1 οικονομική δύναμη του πλανήτη και το δολάριο θα πάψει να είναι το παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα.
Η δε ανεργία, που σήμερα θεριεύει, θα αυξηθεί κι άλλο.
Θα ζήσουμε έναν εφιάλτη, με την ανεργία των ΗΠΑ να είναι διψήφια σε ποσοστά. Ότι και να κάνει η κυβέρνηση, τα επιτυχή αποτελέσματα θα είναι ελάχιστα.
Η ευμάρεια που ζούμε σήμερα, η οποία οφείλεται στα χρέη, θα πάψει απότομα. Ήδη, πολλές κοινότητες της Αμερικής είναι οικονομικά στάσιμες. Σε λίγο θα αρχίσουν οι διαδηλώσεις και οι εξεγέρσεις, με την εγκληματικότητα και τις λεηλασίες να φουντώνουν και με τον κοινωνικό ιστό να σκίζεται στις ραφές του.
Ως αντίδραση, η αμερικανική κυβέρνηση θα γίνει πιο απολυταρχική και αυτό θα είναι κάτι το τρομακτικό.
Θα χρειαστούν όμως χρόνια. Προς το παρόν, η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη απ ότι πριν από πέντε χρόνια. Σε λίγα χρόνια, θα είναι χειρότερη. Μάλιστα, κάποιοι θα αναπολούν στο μέλλον ακόμη και το 2011, αλλά και το 2012, ως την παλιά καλή εποχή.
Η παρακμή που άρχισε δεν έχει τελειωμό. Θα υπάρξουν κάποιες φρούδες ελπίδες, αλλά κι αυτές δεν θα διαρκέσουν.
Πάντως, δεν χρειάζεται να τελειώσει η ζωή μας επειδή καταρρέει η οικονομία. Όσοι προετοιμάζονται από σήμερα, θα ευλογηθούν στο μέλλον, ακόμη και εν μέσω χάους.
Να μη ξεχνάμε πως το φως χρειάζεται περισσότερο όταν έχουμε απόλυτο σκοτάδι.
S.A.
Προ των πυλών…η παγκόσμια οικονομική κατάρρευση;
Πολλοί γράφουν για αυτό, σαν να ήταν κάτι που θα συνέβαινε μέσα σε μια ημέρα, ή σε μερικές εβδομάδες, αλλάζοντας  ξαφνικά  την λειτουργία του κόσμου. Ο οικονομικός όμως κόσμος, δεν λειτουργεί έτσι.
 Υπάρχουν στιγμές που όλα συμβαίνουν τάχιστα (όπως το 2008), αλλά και τότε η κρίση χρειάστηκε μήνες για να εξελιχθεί.
 
Ο ρατσισμός των δανειστών

 

Ο ρατσισμός των δανειστών
Πώς εξηγείται, λοιπόν, η ακραία επιθετική διάθεση μέρους της γερμανικής εκδοτικής ελίτ εναντίον της Ελλάδας και των Ελλήνων;
Σύμφωνα με μια θεωρία, ο ρατσισμός πουλάει, άρα ο κίτρινος Τύπος τσιμπάει. Πολύ απλοϊκό για να το πιστέψουμε. Σύμφωνα με μια άλλη, η πολιτική ελίτ προετοιμάζει μέσω μερίδας του γερμανικού Τύπου πολιτικές αποφάσεις και οι αρθρογράφοι προφέρουν την αναγκαία ιδεολογική κάλυψη. Συζητήσιμο.
Υπάρχει, όμως, και μια τρίτη υπόθεση, ανεξάρτητη, που δεν αποκλείει τις δύο προηγούμενες. Σύμφωνα με αυτή, οι Έλληνες δεν είναι το πραγματικό αντικείμενο της επίθεσης, αλλά το υποκατάστατο, το «αντ’ αυτού». Και το κίνητρο της ρατσιστικής επίθεσης; Η ανάγκη της τρίτης μεταπολεμικής γερμανικής γενιάς για απελευθέρωση από τα ενοχικά δεσμά, η οποία μεταμορφώνεται σε κουτσαβακισμό απέναντι σε ένα συλλογικό υποκείμενο, στο έθνος των Ελλήνων.
Αυτούς που, πράγματι, εννοούν οι επιθετικοί αρθρογράφοι όταν υβρίζουν, δεν είναι οι Έλληνες, αλλά εκείνοι που τους προκαλούν το ενοχικό σύνδρομο. Οι Έλληνες, λόγω κρίσης, προσφέρονται αυτή την εποχή ως «ενδιάμεσοι». Το πρόβλημα της τρίτης γενιάς, που δεν έμαθε ποτέ στο σχολείο για το Δίστομο, τα Καλάβρυτα, την Ανδρίτσα, το Κομμένο, την Παραμυθιά, τους Λιγκιάδες, τη Μουσιωτίτσα, το Περιβόλι, το Μεσόβουνο, τον Πύργο, την Κλεισούρα, το Χορτιάτη, τα Κερδύλια, την Τσαριτσάνη, το Δομένικο, το Καρπενήσι, το Χαϊδάρι, την Καισαριανή, την Κάνδανο, τις Βρύσες, τη Μαλάθυρο, τον Βιάννο – και εκατοντάδες άλλα ελληνικά ολοκαυτώματα, αλλά βομβαρδίστηκε με ενοχές για το Ολοκαύτωμα των Εβραίων της Ευρώπης, βρήκε την ευκαιρία να σπάσει το κλουβί της ενοχής και να ξεσπάσει στους Έλληνες. Διότι δεν διανοείται κανείς – ακόμη – στη Γερμανία να γράψει για τους Εβραίους με τον ίδιο τρόπο όπως γράφει για τους Έλληνες. Όχι επειδή η οικονομία του Ισραήλ είναι καλή, αλλά επειδή αυτός ο λόγος είναι απαγορευμένος λόγος. Το καψόνι στους Εβραίους και στο Ισραήλ είναι ταμπού. Το καψόνι στους Έλληνες τα τελευταία τρία χρόνια έχει γίνει σπορ. Είναι η πρώτη φορά μετά τον πόλεμο που μια εθνική συλλογικότητα γίνεται αντικείμενο συλλογικής ενοχής, και αυτό δεν είναι καθόλου καλός οιωνός.
Κάποια ελληνικά κόμματα έπιασαν το μήνυμα, εργαλειοποίησαν τις ύβρεις, τις παρουσίασαν ως έκφραση του «γερμανικού ιμπεριαλισμού» και ανέβασαν θεαματικά τα ποσοστά τους. Κάποια άλλα, μέσα στον «καθωσπρεπισμό» τους, θεώρησαν ότι δεν πρέπει να ξύσουν πληγές και ίσως νόμισαν αυτόν το ρατσισμό «ψιλά γράμματα» μπροστά στα οικονομικά δεινά της χώρας. Κατάφεραν μόνο να ψελλίσουν ευγενικές αντιρρήσεις, εκεί που έπρεπε να βγουν ανοιχτά και να καταγγείλουν δημόσια τον πολιτικά επικίνδυνο μιντιακό ρατσισμό, το πραγματικό «αυγό του φιδιού». Τώρα πια είναι αργά για να διορθωθεί ό,τι έπρεπε να προληφθεί. Η υπερβολική ευγένεια μερικές φορές βλάπτει. Για την αγένεια, δεν το συζητώ. Βλάπτει πάντοτε. Γιατί μόνο η επιφάνεια του νέου γερμανικού ανθελληνισμού είναι οικονομική. Ο πυρήνας του είναι διαφορετικός. Για να ανατραπεί αυτό το κλίμα, η Παιδαγωγική, στην Ελλάδα και τη Γερμανία, έχει να δουλεύει υπερωρίες…
*O Θανάσης Γκότοβος είναι καθηγητης Παιδαγωγικής του Πανεπιστημιου Ιωαννίνων
Πηγή:aixmi.gr
Ο ρατσισμός των δανειστών
Πώς εξηγείται, λοιπόν, η ακραία επιθετική διάθεση μέρους της γερμανικής εκδοτικής ελίτ εναντίον της Ελλάδας και των Ελλήνων;
 
Ποιοι έριξαν έξω το μνημόνιο

 

Ποιοι έριξαν έξω το μνημόνιο
Η τρόικα καρφώνει τέσσερις υπουργούς για προσλήψεις δημοσίων υπαλλήλων από το «παράθυρο»
Στον «ποταμό» των πρόωρων συνταξιοδότησεων που οδηγήθηκαν χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι (ενόψει των οριζοντίων περικοπών σε μισθούς, επιδόματα, συντάξεις και εφάπαξ) και στις περίπου 70.000 προσλήψεις που έγιναν τα δύο τελευταία χρόνια για να καλυφθούν κενά και «πολιτικές υποχρεώσεις» χάθηκε κάθε πιθανότητα επιτυχίας του μνημονίου.
Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει η μόνιμη αντιπροσωπεία της τρόικας στην Αθήνα με έκθεσή της για την εξέλιξη του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων αποκαλύπτοντας μάλιστα ότι σε τέσσερις τομείς - ΟΤΑ, Υγεία, Αστυνομία και υπουργείο Πολιτισμού - το προσωπικό αντί να μειωθεί αυξήθηκε. Η τρόικα εν όψει των σκληρών διαπραγματεύσεων που έρχονται με τη νέα κυβέρνηση «καρφώνει» τους παλαιούς συνομιλητές της υποστηρίζοντας ότι «ενώ νομοθετούσαν κανόνες για μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων έκαναν προσλήψεις από το παράθυρο κι ενώ ψήφιζαν τον "Καλλικράτη" για να γίνουν συνενώσεις των δήμων και να εξοικονομηθεί 1,5 δισ. ευρώ έκαναν πάνω από 12.000 προσλήψεις στους ΟΤΑ».
Σύμφωνα με την έκθεση που έχει στα χέρια του ο υπηρεσιακός υπουργός Οικονομικών κ. Γιώργος Ζανιάς στη νέα πολιτική ηγεσία του υπουργείου Οικονομίας και η οποία αποτέλεσε και τη βάση των συζητήσεων ανάμεσα στα τρία κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση για να καταλήξουν στην προγραμματική συμφωνία, προκύπτει ότι το 2010 κι ενώ συνταξιοδοτήθηκαν 53.336 εργαζόμενοι ο συνολικός αριθμός του μόνιμου προσωπικού του στενού και ευρύτερου δημόσιου τομέα (της γενικής κυβέρνησης) έμεινε σχεδόν σταθερός στις 692.301 άτομα. Το σύνολο σχεδόν των κενών θέσεων καλύφθηκε με νέες προσλήψεις.
Και το 2011, όταν πλέον η τρόικα επέβαλε την αυστηρή εφαρμογή του κανόνα «μία πρόσληψη για κάθε πέντε αποχωρήσεις», ενώ απομακρύνθηκαν από το Δημόσιο 40.025 εργαζόμενοι ο συνολικός αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων μειώθηκε κατά 24.266 άτομα, καθώς οι υπόλοιπες θέσεις καλύφθηκαν με διορισμούς.
Το μεγάλο πάρτι των προσλήψεων έγινε στους ΟΤΑ όπου μόνο το 2011 προσλήφθηκαν 12.000 άτομα. Στην έκθεση εκφράζεται έκπληξη για το «εντυπωσιακό» όπως χαρακτηρίζεται αποτέλεσμα της «καθαρής αύξησης» των υπαλλήλων στους ΟΤΑ κατά 5% ή κατά 4.500 άτομα, δηλαδή του αριθμού μετά και τις συνταξιοδοτήσεις, παρά την εφαρμογή του σχεδίου «Καλλικράτης» που είχε σχεδιαστεί για εξοικονόμηση 1,5 δισ. ευρώ σε βάθος τριετίας, που θα προερχόταν και από τη μείωση του μισθολογικού κόστους.
Τα βασικά συμπεράσματα της έκθεσης (διαβάστε ολόκληρη την έκθεση) έχουν ως εξής:
* Παραβιάστηκε ο κανόνας «1 προς 5». Αντί για 8.000 προσλήψεις που προέβλεπε ο κανόνας του «1 προς 5» για το 2011 τελικώς έγιναν 16.711.
* Χαραμάδες και παράθυρα. Στην έκθεση σημειώνεται ότι «υπάρχουν αδιευκρίνιστες ροές και προσλήψεις».
* Παραλλήλως εντοπίζονται χάσματα στα στοιχεία για τις μετατάξεις. Ορισμένοι υπάλληλοι που μετατέθηκαν… «χάθηκαν», τουλάχιστον από τα «μάτια» του αρμόδιου υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης.
Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής ήταν το σύνολο των αμειβομένων από το Δημόσιο, τους ΟΤΑ, τους ένστολους να αυξάνεται χρόνο με τον χρόνο αντί να μειώνεται και να υπερβαίνει σταθερά το 1.130.000 άτομα.
Χαρακτηριστικό είναι ότι ο αριθμός των συνταξιούχων του Δημοσίου ανήλθε στις 15 Μαΐου 2012 στις 431.000 άτομα από 403.033 άτομα που ήταν στο τέλος του 2010 και 389.735 που ήταν το φθινόπωρο του 2009 πριν από τις εκλογές του Οκτωβρίου.
Οι... μεταρρυθμιστές και το ναυάγιο
Είναι προφανές ότι η μεταρρύθμιση του κ. Γιάννη Ραγκούση απέτυχε παταγωδώς, όσο προφανείς είναι και οι ευθύνες για την αδυναμία ελέγχου της οικονομικής κατάστασης των ΟΤΑ.
Ο δεύτερος μεγάλος τομέας όπου ναυάγησε η προσπάθεια μείωσης προσωπικού είναι ο χώρος της Υγείας όπου ο κ. Ανδρέας Λοβέρδος εκτός από τις περίπου 300 προσλήψεις που έκανε στην κεντρική υπηρεσία του υπουργείου για να καλύψει τα δύο τρίτα των θέσεων που έμειναν κενές λόγω συνταξιοδότησης, ενέκρινε περίπου 6.000 προσλήψεις στο ΕΣΥ που πλέον απασχολεί (νοσηλευτικό, διοικητικό και βοηθητικό προσωπικό) συνολικά 88.907 άτομα και παρά ταύτα το επίπεδο παροχών υγείας φθίνει.
Επίσης αύξηση του αριθμού των εργαζομένων υπήρξε επί των ημερών του κ. Παύλου Γερουλάνου στο υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού όπου εκτός από τις μετατάξεις εργαζομένων από τον ΟΣΕ έγιναν πάνω από 1.000 προσλήψεις.
Στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη ο πρώην υπουργός κ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης κάλυψε με το παραπάνω όλα τα κενά που δημιουργήθηκαν λόγω πρόωρων συνταξιοδοτήσεων (2.257 μόνο το 2010). Μάλιστα η τρόικα «ψάχνει» για 500 απροσδόκητες προσλήψεις.
Πηγή:tovima.gr
Ποιοι έριξαν έξω το μνημόνιο
Η τρόικα καρφώνει τέσσερις υπουργούς για προσλήψεις δημοσίων υπαλλήλων από το «παράθυρο»
 
 
Ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν λέει ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες πρέπει να ξεχάσουν τις τιμωρίες και να αντιμετωπίσουν ουσιαστικά την κρίση στην Ευρώπη.

Ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν λέει ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες πρέπει να ξεχάσουν τις τιμωρίες και να αντιμετωπίσουν ουσιαστικά την κρίση στην Ευρώπη.

 «Αυτό δεν είναι ένα ηθικοπλαστικό σχέδιο. Πρέπει να βρεις απαντήσεις», «Το ερώτημα είναι αν οι Ευρωπαίοι γενικά και οι Γερμανοί ειδικά μπορούν να αποδεχθούν ότι αυτό δεν έχει να κάνει με την τιμωρία ενός ενόχου, ιδιαίτερα εφόσον σε πολλές περιπτώσεις οι άνθρωποι που υποφέρουν πιο πολύ δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που προκάλεσε την κρίση», σημειώνει.

 

 
Γιάννης Βαρουφάκης: Η πολιτική ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – τρόικας οδηγεί τη χώρα εκτός Ευρωζώνης

Γιάννης Βαρουφάκης: Η πολιτική ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – τρόικας οδηγεί τη χώρα εκτός Ευρωζώνης

Σε δύο συνεντεύξεις του τις τελευταίες ημέρες, στη γερμανική “Die Zeit”, και στον σταθμό Real FM, ο γνωστός οικονομολόγος Γιάννης Βαρουφάκης  

 

 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 381 382 383 384 385 386 387 388 389 390 Επόμενο > Τέλος >>

Σελίδα 382 από 500