Επικαιρότητα
Το μέλλον του μνημονίου, το δίλημμα των εκλογών

 

Το μέλλον του μνημονίου, το δίλημμα των εκλογών
Το εκλογικό σώμα είναι έτοιμο να προσέλθει στις κάλπες χωρίς να έχει πλήρη ενημέρωση για τα θετικά και αρνητικά στοιχεία της κάθε μιας από τις προτεινόμενες δύο λύσεις: Τήρηση του μνημονίου και παραμονή στην ευρωζώνη ή ακύρωση του μνημονίου και επιστροφή στη δραχμή;
Τα επιχειρήματα αυτών που καταγγέλλουν το μνημόνιο είναι, εκ πρώτης όψεως, ισχυρά:
1. Έχοντας ως δεδομένο τις επιδεινούμενες προοπτικές στην αγορά εργασίας, οι άνεργοι θα εξακολουθούν να παραμένουν άνεργοι τόσο με το ευρώ [EUR=X] όσο και με τη δραχμή.
2. Οι χαμηλοσυνταξιούχοι και οι χαμηλόμισθοι θα συνεχίσουν να έχουν εξασθενημένη αγοραστική δύναμη ανεξάρτητα από το νόμισμα που θα επιλεγεί.
3. Το μνημόνιο και τα μέτρα λιτότητας που το συνοδεύουν απέτυχαν να αποκαταστήσουν τις δημοσιονομικές και μακροοικονομικές ισορροπίες, διότι είναι αδύνατη η ανάκτηση της διεθνούς ανταγωνιστικότητάς, μέσω της εξωτερικής υποτίμησης ενός εγχώριου νομίσματος.
4. Η απουσία αναπτυξιακών μέτρων οδηγεί σε μία αδιέξοδη πορεία ανακυκλούμενων καταστάσεων ύφεσης: Η αυστηρή λιτότητα εξασθενεί συνεχώς τη ζήτηση, την παραγωγή και την απασχόληση και διογκώνει το δημοσιονομικό έλλειμμα. Για την κάλυψη των αυξανόμενων ελλειμμάτων επιβάλλονται νέα, αυστηρότερα μέτρα λιτότητας, τα οποία εξασθενούν περαιτέρω την ζήτηση κ.ο.κ.
5. Οι συνεχείς περικοπές μισθών και συντάξεων και η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας "βαθαίνουν" την ύφεση αντί να οδηγούν σε αύξηση της απασχόλησης και της παραγωγής.
7. Τα όρια αντοχής του ελληνικού λαού δεν είναι απεριόριστα. Στην τριετία 2009-2012, έχει υποστεί μια πτώση του βιοτικού του επιπέδου της τάξης του 20%, η ανεργία βρίσκεται στο 22% και οι ελπίδες για έξοδο από την κρίση εξανεμίζονται.
Η απάντηση στα παραπάνω θέματα δεν μπορεί να είναι αποσπασματική, διότι θα χαθεί στη λεπτομέρεια. Πιο σωστό είναι να γίνει μια γενική ανάλυση, από την οποία προκύπτουν και οι επιμέρους απαντήσεις. Τρία είναι τα βασικά ερωτήματα:
1) Ποια είναι η πηγή δημιουργίας του πολυσύνθετου ελληνικού οικονομικού προβλήματος;
2) Ποια είναι η πιο αποτελεσματική διαδικασία για την επίλυση του προβλήματος;
3) Ποια είναι τα καταλληλότερα μέτρα για την επιτυχή ολοκλήρωση της υποδεικνυόμενης θεραπείας;
Αγνοια ή ασέβεια
Η πηγή δημιουργίας της σημερινής οξύτατης οικονομικής κρίσης είναι η άγνοια ή η ασέβεια προς τους οικονομικούς νόμους από μέρους της πολιτικής μας ηγεσίας και ενός ολόκληρου λαού που την ανέδειξε τα τελευταία τριάντα χρόνια. Δύο από τους βασικούς οικονομικούς κανόνες που περιφρονήσαμε είναι οι εξής:
Κανόνας πρώτος
Κανένα νοικοκυριό ή σύνολο νοικοκυριών δεν μπορεί να επιβιώσει μακροπρόθεσμα, αν καταναλώνει περισσότερα από όσα παράγει. Όταν συμβεί αυτό, θα πρέπει να δανειστεί.
Παρέκκλιση από τον κανόνα αυτό δικαιολογείται μόνο στην περίπτωση που δανείζεται για να κάνει επενδύσεις, οι οποίες θα του αποφέρουν εισόδημα επαρκές να καλύψει τις δαπάνες εξυπηρέτησης του χρέους του.
Στην Ελλάδα, από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, εμφανίστηκε το φαινόμενο της υπερβάλλουσας ζήτησης: Η συνολική ζήτηση υπερβαίνει το ΑΕΠ και η διαφορά αυτή αποτυπώνεται στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι οι εισαγωγές ήταν υψηλότερες των εξαγωγών κατά 48% το 1985, κατά 55% το 1995 και κατά 31% το 2011, παρά τα μέτρα λιτότητας της τελευταίας τριετίας.
Η διαφορά μεταξύ δαπάνης και εισοδήματος χρηματοδοτήθηκε με δανεισμό του δημόσιου (και ιδιωτικού) τομέα. Έτσι, το δημόσιο χρέος εκτοξεύτηκε από 30% του ΑΕΠ το 1980 στο 210% το 2012 (165% μετά το PSI), όταν το ανεκτό όριο δεν πρέπει να υπερβαίνει το 60%.
Κανόνας δεύτερος
Ο μισθός του εργαζόμενου δεν καθορίζεται με βάση τις ανάγκες του ή με βάση οποιοδήποτε άλλο κοινωνικό κριτήριο.
Η βιώσιμη διατήρηση του μισθού σε ικανοποιητικό επίπεδο προσδιορίζεται αποκλειστικά από την ανταγωνιστικότητα, δηλαδή από το εάν το προϊόν που παράγει μπορεί να διατεθεί σε τιμή και ποιότητα τέτοια που να προσελκύσει τον καταναλωτή. Αν δεν συμβαίνει αυτό, η αμοιβή εργαζομένου και εργοδότη θα είναι μηδενική, όσες ώρες κι αν εργασθούν.
Ελλειμμα ανταγωνιστικότητας
Το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας της Ελλάδας οδήγησε βαθμιαία στην έκρηξη του ελλείμματος του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών στο 14% του ΑΕΠ το 2009 (10% το 2011), όταν το ανεκτό όριο δεν πρέπει να υπερβαίνει το 3%. Το χάσμα ανταγωνιστικότητας που μας χώριζε από το μέσο όρο της Ε.Ε. ήταν της τάξης του 25% στη δεκαετία του 2000 και ελπίζουμε να μειωθεί στο μισό το 2013.
Αυτές είναι οι δύο χαίνουσες πληγές (έλλειμμα στον προϋπολογισμό, έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο) που οδήγησαν τη χώρα στην χρεοκοπία. Για κάθε εχέφρονα άνθρωπο είναι σαφές ότι, αν δεν κλείσουν, η χώρα δεν πρόκειται ποτέ να ορθοποδήσει. Η συνταγή για τη θεραπεία είναι μονοδιάστατη και περιέχεται στα μνημόνια που συντάχθηκαν καθ' υπαγόρευση της τρόικας:
- Δημοσιονομική εξυγίανση μέσω της μείωσης των δημόσιων δαπανών και της αύξησης των φορολογικών εσόδων.
- Διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στο δημόσιο τομέα και στις αγορές εργασίας και προϊόντος, ώστε να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα.
- Αποκρατικοποιήσεις, ώστε να περιοριστεί το μέγεθος του δημόσιου τομέα και να προσελκυσθούν ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια και τεχνογνωσία, κυρίως από το εξωτερικό.
Η συνταγή αυτή προδιαγράφει και το περιεχόμενο της μοναδικής, από οικονομική άποψη, θεραπείας που μπορεί να οδηγήσει στην έξοδο της Ελλάδας από την κρίση μακροχρόνια. Το πρόβλημα εδώ συνίσταται στο κατά πόσο είναι ικανοί αυτοί, που ανέλαβαν να εφαρμόσουν τη συνταγή.
Αν το ελληνικό πολιτικό σύστημα στάθηκε ανίκανο να διαχειριστεί την κρίση, επιλέγοντας λανθασμένα μέτρα ή αποφεύγοντας την τήρηση των δεσμεύσεων που ανέλαβε, δεν φταίει σε τίποτε η αγωγή και αυτοί που τη συνέστησαν.
Τρία είναι τα βασικά σφάλματα της μέχρι σήμερα πολιτικής διαχείρισης της κρίσης:
1. Αντί να επιδιωχθεί ο εκσυγχρονισμός και ο δραστικός περιορισμός του μεγέθους του δημόσιου τομέα, μέσω της απόλυσης 300.000 υπαλλήλων, προτιμήθηκε η αποδόμηση του ιδιωτικού παραγωγικού ιστού με τη δημιουργία μιας στρατιάς 800.000 πρόσθετων ανέργων. Έτσι, διατηρείται αλώβητος ο απαξιωμένος, αντιπαραγωγικός, και γραφειοκρατικός κρατικός μηχανισμός, ενώ, παράλληλα, περιθωριοποιήθηκε το 50% του παραγωγικού δυναμικού.
2. Αντί μιας δικαιότερης διάρθρωσης του φορολογικού συστήματος, μέσω της διεύρυνσης της φορολογικής βάσης, ώστε να συλληφθεί η φοροδιαφυγή, προτιμήθηκε η εξοντωτική αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης των συνεπών φορολογουμένων. Να σημειωθεί ότι ο εξορθολογισμός του δημόσιου τομέα και του φορολογικού συστήματος είναι σε θέση να καλύψουν τα ελλείμματα του προϋπολογισμού και να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας.
3. Αντί να προωθηθούν οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, περιλαμβανομένων των ιδιωτικοποιήσεων, προτιμήθηκε η μη εφαρμογή των συμπεφωνημένων με την τρόικα και ψηφισμένων από τη Βουλή νομοθετημάτων.
Το πρόβλημα από τις αποτυχίες του πολιτικού συστήματος είναι πολύ βαθύτερο από την απώλεια χρόνου, που συνεπάγεται η μη επίτευξη των στόχων. Το μείζον πρόβλημα είναι η διαφαινόμενη στροφή της πλειοψηφίας ενός απογοητευμένου εκλογικού σώματος από το σωστό δρόμο της οικονομικής εξυγίανσης, ο οποίος δεν ακολουθήθηκε, στον αντίθετο καταστροφικό δρόμο της ακύρωσης του μνημονίου.
Αυτό που πρέπει να τονιστεί είναι ότι δεν υπάρχει καμιά προσέγγιση-παρέμβαση (ιδεολογική, πολιτική, κοινωνική κ.λπ.), που να μπορεί να δικαιωθεί μακροχρόνια, παραβιάζοντας τους δύο παραπάνω οικονομικούς κανόνες. Με μνημόνιο ή χωρίς μνημόνιο, με ευρώ ή με δραχμή, με το Α ή το Β κόμμα στην εξουσία, η πολυετής λιτότητα και η θυσία μιας τουλάχιστον γενιάς αποτελούν αναπόδραστη ιστορική αναγκαιότητα, προκειμένου να αποκατασταθούν οι μακροοικονομικές ισορροπίες.
Μετά από μια 30ετή καταναλωτική ευωχία, που κατέλειπε ένα δυσθεώρητο χρέος και έναν εξαρθρωμένο παραγωγικό μηχανισμό, οι μισθοί και οι συντάξεις θα συνεχίσουν να μειώνονται και η ανεργία θα συνεχίσει να αυξάνεται μέχρις ότου η συνολική ζήτηση του πληθυσμού (όχι μόνο των άνεργων ή μόνο των χαμηλόμισθων) συμβαδίσει με τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας.
Ο μόνος ενάρετος κύκλος
Μετά την προσγείωση των καταναλωτικών προτύπων, οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που δεν έχουν ακόμη προχωρήσει, θα τονώσουν την παραγωγική δραστηριότητα και θα δημιουργήσουν εισοδήματα, τα οποία θα καταναλωθούν για να ενισχύσουν εκ νέου την προσφορά κ.ο.κ. Αυτός είναι ο μόνος ενάρετος κύκλος εξόδου από την κρίση.
Ο αντίθετος δρόμος, δηλαδή η εφαρμογή αναπτυξιακών μέτρων (με τι κεφάλαια;), που θα τονώσουν τη ζήτηση για να κινηθεί η παραγωγή, οδηγεί στην επιδείνωση των πληγών (υπερβάλλουσα ζήτηση, εσωτερικό-εξωτερικό έλλειμμα) της ελληνικής οικονομίας.
Το ουσιώδες ερώτημα που ανακύπτει είναι το εξής: Αφού οι αυστηροί οικονομικοί νόμοι επιβάλλουν ένα πολύχρονο και επώδυνο πρόγραμμα λιτότητας, είτε με μνημόνιο είτε χωρίς μνημόνιο, γιατί να μη δοκιμάσουμε το παλιό εθνικό μας νόμισμα; Απλούστατα διότι, εντός Ευρωζώνης, θα ακολουθήσουμε μια συντεταγμένη πορεία σε σταθερό νομισματικό - συναλλαγματικό περιβάλλον, εντός της διεθνούς κοινότητας και με τη βοήθεια και την συμπαράσταση των οικονομικών μας εταίρων, πράγμα που θα ελαφρύνει τις ωδίνες και θα συντομεύσει το χρόνο επούλωσης των οικονομικών μας πληγών.
Μια χρεοκοπημένη χώρα, σε πλήρη διεθνή απομόνωση, με καλπάζοντα πληθωρισμό, με δυσεύρετα καταναλωτικά και κεφαλαιουχικά αγαθά και με εξαθλιωμένες κοινωνικές μάζες, θα χρειαστεί πολλές δεκαετίες επώδυνης αυτοθεραπείας.
Αυτό, άλλωστε, είναι και το διακύβευμα των εκλογών του Ιουνίου. Αν εδραιωθεί το αντιμνημονιακό μέτωπο, δεν θα υπάρχει καμία δικαιολογία για αυτό που θα επακολουθήσει. Διότι, "το δις εξαμαρτείν ου... λαού σοφού".
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΔΑΛΑΜΑΓΚΑΣ - Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. , καθηγητής του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πηγή:naftemporiki.gr
Το μέλλον του μνημονίου, το δίλημμα των εκλογών
Το εκλογικό σώμα είναι έτοιμο να προσέλθει στις κάλπες χωρίς να έχει πλήρη ενημέρωση για τα θετικά και αρνητικά στοιχεία της κάθε μιας από τις προτεινόμενες δύο λύσεις: Τήρηση του μνημονίου και παραμονή στην ευρωζώνη ή ακύρωση του μνημονίου και επιστροφή στη δραχμή;
 Τα επιχειρήματα αυτών που καταγγέλλουν το μνημόνιο είναι, εκ πρώτης όψεως, ισχυρά: 
 
Θρίλερ δείχνουν νέες δημοσκοπήσεις

Θρίλερ δείχνουν νέες δημοσκοπήσεις             

 

 Αντικρουόμενα αποτελέσματα για το προβάδισμα της ΝΔ ή του ΣΥΡΙΖΑ δείχνουν δυο νέες σημερινές δημοσκοπήσεις. Στη δημοσκόπηση της VPRC για τον τηλεοπτικό σταθμό «ΚΟΝΤΡΑ», ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται να συγκεντρώνει ποσοστό 28,5%, η ΝΔ 26%, το ΠΑΣΟΚ 12,5%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες 7%, με το ίδιο ποσοστό η ΔΗΜΑΡ, 5,5% η Χρυσή Αυγή, 5% το ΚΚΕ και στο όριο του 3% η Δημιουργία Ξανά-Δράση, των Θάνου Τζήμερου και Στέφανου Μάνου. Με 2% οι Οικολόγοι Πράσινοι, 1% ο ΑΝΤΑΡΣΥΑ και με 0,5% ο ΛΑΟΣ, μένουν εκτός Βουλής.

 
ΘΕΜΑ: «Υποβολή Α.Π.Δ. – Προθεσμία καταβολής εισφορών»

Ι.Κ.Α. αριθμ. πρωτ.: Γ99/1/118/15.6.2012

Υποβολή Α.Π.Δ. – Προθεσμία καταβολής εισφορών

Αθήνα, 15/06/2012

Αριθμ. Πρωτ. Γ99/1/118

 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ

ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ

Δ Ι Ο Ι Κ Η Σ Η

ΓΕΝ. Δ/ΝΣΗ ΑΣΦ/ΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ - ΕΣΟΔΩΝ

ΤΜΗΜΑΤΑ: ΕΛΕΓΧΟΥ ΚΟΙΝΩΝ ΕΠΧ/ΣΕΩΝ & ΓΕΝΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ

 Ταχ. Διεύθυνση : Αγ. Κων/νου 8

10241 – Αθήνα

Αριθ. τηλεφώνου : 210 52 15 244, 45, 47

210 52 15 250, 51

FAX : 210 52 23 228

E – mail : Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

 ΕΞΑΙΡ. ΕΠΕΙΓΟΝ

 ΓΕΝΙΚΟ ΕΓΓΡΑΦΟ

 

ΘΕΜΑ: «Υποβολή Α.Π.Δ. – Προθεσμία καταβολής εισφορών»

 

ΣΧΕΤ. : Το με αριθ. πρωτ. Ε10/9/23.4.2012 Γενικό Έγγραφο.

 

 
Οι Γερμανοί καταστρέφουν την Ευρώπη» γράφουν στο Spiegel, Ρουμπινί-Φέργκιουσον

«Οι Γερμανοί καταστρέφουν την Ευρώπη» γράφουν στο Spiegel, Ρουμπινί-Φέργκιουσον

Είμαστε μια ... ωραία ατμόσφαιρα! «Θρυμματίζεται τώρα το ευρώ;», διερωτήθηκε εναγωνίως πρόσφατος τίτλος της μεγάλης γερμανικής εφημερίδας Frankfurter Allgemeine. «Η Ευρώπη στο χείλος του γκρεμού», γράφουν στο Spiegel αυτής της εβδομάδας, δυο διάσημοι επιστήμονες, ο αμερικανός Νουριέλ Ρουμπινί και ο βρετανός ιστορικός, Νάιλ Φέργκιουσον.

Από τις σελίδες του γερμανικού Spiegel, ο Ρουμπινί κι ο καθηγητής – στο Χάρβαντ- Φέργκιουσον κατηγορούν τη Γερμανία ως ανιστόρητη, αλλά και έτοιμη να φέρει την Ευρώπη σε καταστάσεις που θα θυμίζουν ... Μεσοπόλεμο.

 
Στο φως τα πρακτικά του Κατοχικού δανείου

 

Η Ελλάδα διατηρεί κάθε δικαίωμα διεκδίκησης για το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο που υποχρεώθηκε να καταβάλει στους δυνάστες της. Το θέμα του κατοχικού δανείου παραμένει πάντα ανοικτό και σήμερα το ύψος της οφειλής ανάγεται σε αρκετά δισεκατομμύρια ευρώ, αναλόγως του τρόπου υπολογισμού. Μόνο από την πρώτη αποτίμηση που.....

 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 381 382 383 384 385 386 387 388 389 390 Επόμενο > Τέλος >>

Σελίδα 384 από 500